MORAWIECKA Bronisława Helena (1926-2016) [12-75-1]

MORAWIECKA Bronisława Helena [12-75-1], urodzona 1.09.1926 r. w Brześciu nad Bugiem. Profesor doktor habilitowany biochemii. Szkołę podstawową ukończyła w Brześciu i tamże rozpoczęła naukę w szkole średniej. Wskutek zawirowań wojennych ukończyła ją dopiero w 1947 r. we Wrocławiu. Studiowała biologię na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Będąc na IV roku studiów podjęła pracę jako zastępca asystenta w Zakładzie Fizjologii Roślin kierowanym przez prof. Helenę Krzemieniewską. Kolejne lata poświęciła biochemii. Pracowała jako wolontariuszka w Katedrze Chemii Fizjologicznej Akademii Medycznej we Wrocławiu kierowanej przez prof. Tadeusza Baranowskiego (kontynuatora znakomitej polskiej szkoły biochemii stworzonej we Lwowie przez Jakuba Parnasa). Po ukończeniu studiów aspiranckich objęła stanowisko adiunkta. W 1959 r. zaczęła pracę w organizowanym przez prof. Wandę Mejbaum-Katzenellenbogen Zakładzie Biochemii na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie przeszła wszystkie szczeble kariery akademickiej i uzyskała w 1985 r. tytuł profesora zwyczajnego. Główny przedmiot jej zainteresowań naukowych stanowiły białka roślinne. W 1962 r. przebywała na rocznym stypendium Fundacji Rockefellera na Uniwersytecie Berkeley, gdzie prowadziła badania nad biosyntezą białka podczas fotosyntezy. Prof. Morawiecka stworzyła szkołę badań nad strukturą i funkcją lektyn oraz roślinnych i grzybowych fosfataz kwaśnych. Rezultaty tych badań opisane zostały w 86 publikacjach (w tym w 3 monografiach). Była osobą dynamiczną, a przede wszystkim skuteczną w działaniu. Jej zawdzięczamy intensywny rozwój Instytutu Biochemii UWr. Zajmowała różne stanowiska kierownicze, począwszy od prodziekana Wydziału Nauk Przyrodniczych, a skończywszy na prorektorze ds. nauki i współpracy z zagranicą (lata 1987–1990). Prof. Bronisława Morawiecka była czynnym członkiem wielu organizacji naukowych, m.in. Polskiego Towarzystwa Biochemicznego (którego została członkiem honorowym), Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Komitetu Biochemii i Biofizyki przy Prezydium PAN, członkiem-założycielem Eurobio (europejskiego stowarzyszenia uniwersyteckich wydziałów biologii) oraz członkiem INTERLEC (organizacji zrzeszającej naukowców zajmujących się badaniem lektyn). Była również redaktorem czasopisma „Acta Societatis Botanicorum Poloniae”. Duże zasługi położyła w organizowaniu życia naukowego i dydaktyki akademickiej, nie tylko w środowisku wrocławskim, ale i w skali kraju. W latach 1991–1997 działała w Komitecie Badań Naukowych, gdzie była przewodniczącą Zespołu Nauk Biologicznych, Nauk o Ziemi i Ochrony Środowiska. Została uhonorowana m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz wieloma innymi odznaczeniami i nagrodami. Była dobra, sprawiedliwa, pełna energii i dowcipna. Zawsze znajdowała czas dla pracowników i studentów. Interesowała się ich losem i problemami, doradzała i pomagała w trudnych sytuacjach życiowych. Prof. Morawiecka miała jedną rzadko spotykaną cechę – potrafiła autentycznie cieszyć się z cudzych sukcesów. Zmarła 11.02.2016 r. (Źródło: prof. Aleksandra Kubicz, prof. Wiesław Wątorek – „Przegląd Uniwersytecki” nr 2/2016)