JAŁOWY Stanisława z d. Nowicka (1907-1969) [15-25-16]

JAŁOWY Stanisława z d. Nowicka [15-25-16], urodzona 19.04.1907 r. we Lwowie. „Dobry duch dziekanatu”. Przybyła do Wrocławia wraz z grupą profesorów lwowskich. Jej mąż, lekarz, Bolesław Jałowy, profesor medycyny na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, zginął w 1943 r. z rąk ukraińskich nacjonalistów. Od 1946 r. związana była z Akademią Medyczną we Wrocławiu, współpracując z prof. A. Klisieckim. Była też jego nieetatowym pomocnikiem w początkowym okresie działalności Studium Wychowania Fizycznego. W 1949 r. podjęła pracę w jednoosobowym wówczas dziekanacie, tworzyła podstawy uczelnianej administracji. Jako kierownik dziekanatu przepracowała 20 lat. Była rodowitą Iwowianką – człowiekiem wielkiego serca i dużej kultury. Samotnie, z miłością i poświęceniem, wychowywała jedynego syna. Szczerze również pokochała powojenną, zaniedbaną młodzież studiującą, wykazując zawsze zrozumienie, służąc serdeczną radą i pomocą. Niezwykle ciepła, wręcz macierzyńska Pani Stasia tworzyła klimat i atmosferę „Słonecznej Uczelni”. Stanisława Jałowy to osobowość wpisana w dzieje uczelni. Była wzorem rzetelności, pracowitości i odpowiedzialności. Cieszyła się powszechnym szacunkiem. Za wybitną pracę została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Tysiąclecia Państwa Polskiego. Zmarła po krótkiej i ciężkiej chorobie 8.07.1969 r. (Źródło: Julian Jonkisz – tekst z książki „Pięćdziesiąt lat Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu”, 1969 r.)