CHABUDZIŃSKA Stefania (1923-2010) [11-7-5]

CHABUDZIŃSKA Stefania [11-7-5], urodzona 22.02.1923 r. Doktor nauk medycznych, pediatra. Człowiek szlachetny, mądry, o wielkim sercu i zawsze gotowy do pomocy innym. Doświadczenie lekarskie jako pediatra zdobywała najpierw w szpitalu dziecięcym im. Korczaka (1951–1954), następnie w klinice pediatrycznej pod kierunkiem prof. Hanny Hirszfeldowej. Była asystentem prof. Janiny Czyżewskiej, ówczesnej ordynator oddziału gruźliczego. W tamtych czasach był to chyba jeden z najtrudniejszych oddziałów, gdyż dzieci często chorowały na różne postacie gruźlicy, w tym najcięższe gruźlicze zapalenie mózgu i opon oraz inne skomplikowane postacie płucne i wielonarządowe. Towarzyszenie w cierpieniu dzieciom porażonym, głuchym czy oślepionym na skutek choroby, a także wspomaganie ich rodzin wymagało specjalnej siły duchowej, cierpliwości, troskliwości i współczucia – tymi cechami charakteryzowała się Stefania, nazywana zdrobniale przez przyjaciół Funią. Prof. Janina Czyżewska po objęciu stanowiska kierownika Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego, otwartej w 1961 r. przy ul Bujwida 44, wzięła ze sobą Funię jako najbardziej doświadczonego adiunkta i współpracownika. W tej klinice Stefania Chabudzińska pozostała aż do emerytury (1983 r.) pełniąc wszelakie obowiązki związane z pracą w klinice – od lekarskich, naukowych i dydaktycznych po gospodarcze. Wykonywała swój zawód z prawdziwym oddaniem, skutecznością, sumiennością, a nade wszystko z uprzejmością, wyczuciem potrzeb i problemów innych ludzi, w tym swoich koleżanek i kolegów. W pamięci kolegów pozostała mistrzynią rozwiązywania bez kolizji i w koleżeńskiej zgodzie spraw spornych. Jej naukowe zainteresowania koncentrowały się wokół leczenia gruźliczego zapalenia opon i mózgu u dzieci, ciężkich postaci zapalenia wątroby oraz zastosowania wspomaganej terapii oddechowej w leczeniu ciężkich przyodrowych zapaleń mózgu i rdzenia. W trudnych dniach ospy wrocławskiej w 1963 r. dr Chabudzińska z oddaniem zajmowała się diagnostyką różnicową wysypek zakaźnych, przyczyniając się do rozpoznania ospy prawdziwej u dzieci, co pomagało eliminować szerzącą się epidemię. Liczne roczniki studentów i lekarzy Akademii Medycznej we Wrocławiu pamiętają Jej starania o poziom nauczania, przyjazny stosunek do młodzieży i skrupulatność w wykonywaniu zawodu nauczyciela akademickiego. W uznaniu wielkich zasług na polu dydaktyki Stefania Chabudzińska została uhonorowana Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski. Skromną, pracowitą, gospodarną, uczciwą i przyjacielską Osobą pozostanie w pamięci rodziny, przyjaciół i znajomych. Zmarła 22.08.2010 r. (Źródło: nekrolog; prof. Zbigniew Rudkowski, prof. Leszek Szenborn, „MEDIUM”, październik 2010)