GABRYŚ Krzysztof (1934-2004) [14-35-21]

GABRYŚ Krzysztof [14-35-21], urodzony 17.05.1934 r. w Ostrowie Wielkopolskim, w rodzinie kolejarza. Profesor medycyny, specjalista chorób wewnętrznych, hematolog, absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu. Od III roku studiów pracował w Zakładzie Anatomii Opisowej AM pod kierunkiem prof. dr. hab. Tadeusza Marciniaka. Uprawnienia lekarza uzyskał w 1961 r. We wrześniu 1961 r. został asystentem III Kliniki Chorób Wewnętrznych kierowanej przez prof. dr. hab. Edwarda Szczeklika. Specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych ukończył w 1965 r. W latach 1965–1970 pracował w Miejskich Zakładach Kąpielowych we Wrocławiu, gdzie prowadzono m.in. kompleksową rehabilitację pozawałową i poudarową (od 1970 r. pełnił tam funkcję lekarza naczelnego). W 1967 r. ożenił się z Wandą (polonistka, korektor w Wydawnictwie Zakładu Narodowego im. Ossolińskich), z którą miał troje dzieci (córka Joanna, doktor nauk medycznych, psychiatra; syn Łukasz, magister rehabilitacji po Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, syn Piotr – lekarz ortopeda). W 1968 r. obronił pracę doktorską pt. „Heterogenność fosfatazy zasadowej w chorobach wątroby i dróg żółciowych”. W 1970 r. został adiunktem Katedrze Hematologii w Instytucie Chorób Wewnętrznych. W 1971 r. odbył miesięczny staż w pracowniach biochemicznych Instytutu Chorób Wewnętrznych w Bukareszcie, gdzie częściowo opracował metodykę badań biochemicznych wykorzystaną następnie w pracy habilitacyjnej (którą obronił w 1976 r.), a zatwierdzoną przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną w lutym 1977 r. W 1979 r. ukończył specjalizację z hematologii, w marcu 1980 został zatrudniony na stanowisku docenta, w grudniu 1989 r. uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w lutym 1990 r. zatrudniono Go jako profesora nadzwyczajnego w Klinice Hematologii i Chorób Rozrostowych AM we Wrocławiu. 1.07.1997 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W pracach badawczych koncentrował się głównie na aktywności fosfatazy zasadowej granulocytów w różnych chorobach wewnętrznych i nowotworowych oraz aktywności i niejednorodności niektórych enzymów surowicy i krwinek białych. Pełnił wiele funkcji naukowych i dydaktycznych w macierzystej uczelni, wykładał w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. W latach 1981–1984 pełnił funkcję prodziekana ds. studentów III–VI roku studiów Wydziału Lekarskiego. Był promotorem 2 prac doktorskich oraz recenzentem 6 prac doktorskich, 3 habilitacyjnych i 2-krotnie – dorobku naukowego kandydatów do tytułu profesora. Kierował specjalizacją (I i II stopnia) 25 lekarzy z zakresu chorób wewnętrznych. Recenzował prace publikowane w „Gastroenterologii Polskiej”. Był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Towarzystwa Internistów Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Hematologii i Transplantologii. Uhonorowano Go m.in.: Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrną Odznaką Akademia Medica Wratislaviensis, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wielokrotnie otrzymywał Nagrody Rektora Akademii Medycznej we Wrocławiu. Jego dorobek naukowy stanowi istotny wkład w rozwój hematoonkologii. Ogłosił drukiem 162 prace naukowe w czasopismach polskich i zagranicznych. Wygłosił ok. 100 referatów na posiedzeniach różnych towarzystw medycznych, na zjazdach krajowych i zagranicznych (Rumunia, Jugosławia, Czechosłowacja). Był autorem dwóch rozdziałów skryptu „Hematologia”. Recenzenci Jego naukowego i zawodowego dorobku podkreślali szerokie horyzonty naukowe, prestiż w środowisku hematologów krajowych i zagranicznych oraz uczciwość i nienaganną postawę etyczną. Krzysztof Gabryś zmarł 19.08.2004 r. (Źródło: „MEDIUM”, grudzień 2014)