BARG Adam (1900-1973) [4-3-7]

BARG Adam [4-3-7], urodzony 16.12.1900 r. w Żerebkach Królewskich w województwie tarnopolskim. W 1919 r. wstąpił jako ochotnik do formujących się oddziałów polskich walczących z Ukraińcami o Kresy Wschodnie i został zaszeregowany do 3. batalionu etapowego kieleckiego. Po zakończeniu walk z Ukraińcami podjął przerwaną naukę w seminarium nauczycielskim w Tarnopolu. W czasie najazdu bolszewickiego w 1920 r. zgłosił się ponownie do służby w Armii Ochotniczej generała Józefa Hallera otrzymując przydział do 205. Ochotniczego Pułku Artylerii Polowej. Uczestniczył we wszystkich bitwach tej jednostki odznaczając się szczególnie odwagą w czasie bitwy pod Kutkorzem, za co został mianowany kapralem i odznaczony Krzyżem Walecznych. Po demobilizacji ukończył w 1922 r. naukę w tarnopolskim seminarium nauczycielskim i otrzymał etat nauczyciela oraz kierownika szkoły podstawowej w Rożyskach (powiat Skałat). W 1932 r. został służbowo przeniesiony na równorzędne stanowisko do szkoły w Jaremczu (pow. Nadwórna, woj. Stanisławowski), które zajmował do 1939 r. Po zmobilizowaniu w 1939 r. uczestniczył w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji Małopolski Wschodniej przez Rosjan do 1941 r. pracował w Jaremczu jako nauczyciel. W czasie okupacji niemieckiej był zwolniony ze szkolnictwa i pracował jako robotnik leśny i kolejowy. W 1942 r. wyjechał z rodziną do Tarnowa, tam na przedmieściu Krzyż otrzymał pracę stróża nocnego w tartaku, który po kilku miesiącach spłonął, podpalony prawdopodobnie przez niemieckich właścicieli. Barg oskarżony o sabotaż został wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz pod Oświęcimiem, a w 1944 r. przekazany do obozu koncentracyjnego w Mauthausen, z którego bezzwłocznie po wyzwoleniu przez Amerykanów w 1945 r. powrócił do kraju i przez kilka miesięcy był nauczycielem w Hałcnowie (pow. Bielsko-Biała), a od 1946 r. w Bystrzycy Kłodzkiej na Dolnym Śląsku. W 1955 r. został z powodu złego stanu zdrowia przeniesiony na rentę inwalidzką. Jego brat, Marian Barg, był po wojnie proboszczem w Polanicy Zdroju, a następnie pełnił posługę w Częstochowie, w zakonie paulinów (zmarł w 1973 r.). Jedyny syn A. Barga, Leszek ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, przez wiele lat był kustoszem, a następnie dyrektorem Biblioteki Głównej Akademii Medycznej we Wrocławiu. Napisał wiele artykułów naukowych, stając się jednym z bardziej znanych historyków polskiej medycyny. Obaj synowie Leszka Barga są pracownikami Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Adam Barg zmarł 1.06.1973 r. (źródło: Leszek Barg; Andrzej Rumiński)