RUMIŃSKI Andrzej Jarosław (1938-2017) [18-13-11]

RUMIŃSKI Andrzej Jarosław [18-13-11], urodzony 5.12.1938 r. w Wilnie. Wczesne dzieciństwo spędził z matką w majątku Jana hr. Tyszkiewicza w Wace k/Wilna, gdzie jego dziadek Franciszek Iwanowski był przez 40 lat organistą w kaplicy przypałacowej. W lipcu 1944 r. został z matką wywieziony przez Niemców na roboty przymusowe do Breslau – Wrocławia, potem do Rothenburga (obecnie Czerwieńsk nad Odrą). Wyzwolenie zastało ich w Hamburgu, a po rocznym pobycie w alianckim obozie repatriacyjnym w Siegen, przyjechali w czerwcu 1946 r. do Wrocławia. Po skończeniu technikum Andrzej pracował jako laborant na Politechnice Wrocławskiej i Uniwersytecie Wrocławskim. 25 lat przepracował w energetyce dolnośląskiej. Od młodości uprawiał turystykę: rowerową, motorową, kajakową, żeglarską i pieszą. Na rowerze przejechał całe wybrzeże Bałtyku, w pieszych wędrówkach przeszedł całą południową granicę Polski. W czasie rozlicznych wędrówek poznał wszystkie regiony Polski. Od 1961 r. należał do kadry Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. W 1962 r. ożenił się z Joanną – nauczycielką i opiekunką SKKT. Przez 14 lat razem prowadzili wycieczki dzieci specjalnej troski z domów dziecka i Polskiego Związku Głuchych oraz wycieczki szkolne. Andrzej służył im za przewodnika i kronikarza. W latach 1977-1980 był prezesem Koła Przewodników „Rzepiór” przy Towarzystwie Miłośników Wrocławia. W 1980 r. otrzymał medal za wybitne osiągnięcia w realizacji kampanii „Polska Naszych Dni”; w 1982 r. – Brązową Odznakę „Zasłużony Działacz Turystyki”; w 1987 r. – Złotą Odznakę „Zasłużony dla Województwa Wrocławskiego i Miasta Wrocławia”; w 1989 r. – Srebrny Krzyż Zasługi; w 1990 r. – Złotą Honorową Odznakę PTTK; w 2000 r. – Medal 50-lecia PTTK; w 2003 r. – Odznakę Honorową „Za Zasługi dla Turystyki”. Był Zasłużonym Przewodnikiem PTTK oraz Zasłużonym Instruktorem Krajoznawstwa, wieloletnim sekretarzem Komisji Krajoznawczej, członkiem Zarządu Oddziału Wrocławskiego PTTK, członkiem Regionalnego Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa, Honorowym Członkiem Oddziału PTTK, współorganizatorem wystaw fotograficznych i prelekcji multimedialnych. Od grudnia 2006 do 2014 r. był sekretarzem redakcji internetowego miesięcznika „Na Szlaku”. Ze względu na zły stan zdrowia zrezygnował z tej funkcji i został członkiem redakcji. W 2016 r. objął stanowisko redaktora naczelnego tego miesięcznika. Jego hobby było krajoznawstwo, książki, historia, a szczególnie dzieje Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego i rodzinne Wilno. Z plecakiem i aparatem fotograficznym przeszedł wszystkie miejsca zaznaczone śladami „legunów” z I wojny światowej na terenie naszego kraju. Jego amatorska wystawa fotograficzna od 1984 r. była eksponowana w różnych miejscowościach Polski, a w 2000 r. trafiła nawet do Domu Polskiej Misji Katolickiej w Rotterdamie w Holandii, gdzie wzbudziła duże zainteresowanie. Był autorem licznych artykułów prasowych i kilku broszur. Książkę „Cmentarz parafialny Świętej Rodziny we Wrocławiu – przewodnik biograficzny” wydaną w 2010 r. postanowił napisać po śmierci żony (zmarłej niespodziewanie, we śnie, w hotelu w Stambule, na ostatnim noclegu po odbyciu wycieczki autokarowej po Turcji). Mors certa, hora incerta (śmierć [jest] pewna, godzina [jej przyjścia] niepewna), jak głosi napis na zegarze ratuszowym w Lipsku. Od 2010 r. Andrzej współpracował z Piotrem G. nad drugim wydaniem książki o cmentarzu Świętej Rodziny. Piotr był bardzo zaangażowany w tę pracę, teraz wszystko zależy od niego – Andrzej zmarł 12.04.2017 r. dokonując uprzednio donacji swoich zwłok na potrzeby badań Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Pochowany został w grobie z żoną Joanną i jej bratem Leszkiem dnia 11.10.2017 r. (Andrzej Rumiński 2015 r.; uzupełnienie – Piotr G.)