RUMIŃSKA Joanna z d. Małys (1941-2006) [18-13-11]

RUMIŃSKA Joanna z d. Małys [18-13-11], urodzona 16.05.1941 r. w Osieku nad Prosną. Pedagog i wychowawca kilku pokoleń młodzieży. Pochodziła z Ziemi Wieruszowskiej. Do liceum w Wieruszowie dojeżdżała codziennie 10 km rowerem. Zimą ojciec woził saniami. Należała do pierwszych absolwentów Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Wieruszowie. Po ukończeniu Studium Nauczycielskiego we Wrocławiu, w latach 1960–1970 pracowała w Szkole Podstawowej nr 31 przy ul. Nowowiejskiej, przez rok była jej dyrektorką. W latach 1970–1973 uczyła w SP nr 93, w latach 1973–1977 w SP nr 66, w latach 1977–1982 w SP nr 36, a od 1982 r. do przejścia na emeryturę w 1990 r. pracowała w SP nr 48 dla dzieci niedosłyszących. Wyszła za mąż za Andrzeja Rumińskiego w 1962 r. Oboje przez blisko 15 lat prowadzili wycieczki turystyczno-krajoznawcze po całym kraju dla dzieci specjalnej troski. On jako przewodnik PTTK i kronikarz, ona jako opiekunka SKKT. Urodziła dwoje dzieci: syna Pawła (1964) i córkę Annę Marię (1966). W 1964 otrzymała Dyplom Uznania WKKFiT za zasługi w krzewieniu turystyki, w 1970 Brązową Odznakę Zasłużony Działacz LOK i Nagrodę MEN drugiego stopnia za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej. W 1978 r. ukończyła studia na Uniwersytecie Wrocławskim w zakresie matematyki, specjalność nauczycielska, z wynikiem bardzo dobrym, uzyskując tytuł magistra. W 1981 r. otrzymała Złoty Krzyż Zasługi nie należąc nigdy do żadnej partii politycznej; w latach 1982 i 1986 otrzymała nagrody inspektora szkolnego za wyróżniające rezultaty w pracy dydaktyczno-wychowawczej; w 1985 r. – Dyplom PTTK za popularyzację idei turystyki wśród młodzieży niedosłyszącej oraz Dyplom Kuratorium Oświaty za wieloletnią pracę na rzecz popularyzacji turystyki; w 1987 r. – Złotą Honorową Odznakę Oddziału PTTK Wrocław-Śródmieście i dyplom za pracę społeczną dla rozwoju turystyki i krajoznawstwa; w 1988 r. – Złotą Honorową Odznakę ZG PTTK; w 1989 r. – Złotą Odznakę „Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży” i Srebrną Odznakę TMW za działalność dla rozwoju turystyki. Po przejściu na emeryturę opiekowała się z oddaniem swoim mężem, który po przebytej operacji serca w 1991 r. został rencistą I grupy. W ciągu kilkunastu lat, za jego namową zwiedziła wszystkie kraje europejskie. Od Przylądku Nordcapp po Gibraltar; od Portugalii po Kazachstan i podnóża Uralu. W maju 2006 r. była z mężem w Warszawie zwiedzając Muzeum Powstania Warszawskiego, cmentarz Powązkowski i Bródnowski z grobami bliskich, w czerwcu uczestniczyła w obchodach jubileuszu swojego liceum w Wieruszowie, podczas których otrzymała statuetkę z patronem szkoły. We wrześniu pojechała na wycieczkę autokarową po Turcji. Co dzień dzwoniła do męża w trosce o jego zdrowie. W ostatnim dniu wycieczki 26 IX 2006 informowała z radością w głosie przez telefon, że zbliżają się do Stambułu na ostatni nocleg, że program wycieczki zrealizowany został w 100%. Zmarła 26.09.2006 r. niespodziewanie, we śnie, w hotelu „Feza” – jak informował konsul – na niewydolność krążenia. [Mąż – Andrzej Rumiński].