WROŃSKI Jerzy (1929-2011) [16B-1G-6]

WROŃSKI Jerzy [16B-1G-6], urodzony 9.06.1929 r. w Radomiu. Profesor doktor habilitowany nauk medycznych. Jego rodzice byli lekarzami. W czasie okupacji uczęszczał na tajne komplety. Od 1943 r. działał w konspiracji Armii Krajowej. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1946 r. w Liceum i Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Studia lekarskie odbył w latach 1946–1950 na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 1947–1950 brał udział w pracach Zarządu Koła Medyków oraz Bratniej Pomocy pełniąc funkcje wiceprezesa i prezesa „Bratniaka”. Dyplom lekarza uzyskał 8.08.1952 r., a specjalizację II stopnia z neurochirurgii odbył w latach 1951–1956 w Klinice Neurochirurgii w Warszawie. Od 1957 do 1964 r. jako adiunkt współorganizował Oddział Neurochirurgii przekształcony później w Klinikę Neurochirurgii Akademii Medycznej w Lublinie. Tam w 1961 r. uzyskał stopień doktora medycyny. Rada Wydziału Lekarskiego AM we Wrocławiu powołała Go z dniem 1.04.1965 r. na stanowisko adiunkta – kierownika Oddziału Neurochirurgii przy Klinice Neurologii AM we Wrocławiu. Zorganizował od podstaw 10-łóżkowy Oddział Neurochirurgii działający od 1.06.1966 r. na bazie Szpitala im. Ludwika Rydygiera, a następnie w 1968 r. 52-łóżkowy oddział w szpitalu specjalistycznym przy ul. Romualda Traugutta. Oddział ten został w 1983 r. przekształcony w Katedrę i Klinikę Neurochirurgii Akademii Medycznej. W ramach Kliniki został zorganizowany w 1973 r. pierwszy w Polsce 9-łóżkowy Oddział Neuroreanimacji oraz Pracownia Neuroradiologiczna, wykonująca badania kontrastowe odmy mózgu, angiografii i mielografii. W 1970 r. J. Wroński, jako starszy wykładowca, został mianowany kierownikiem Kliniki Neurochirurgii. W 1981 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i przedłożonej rozprawy habilitacyjnej. W 1982 r. został mianowany na stanowisko docenta, 1.03.1993 r. na stanowisko uczelnianego profesora nadzwyczajnego, 27.04.1993 r. uzyskał tytuł profesora nauk medycznych, a 1.08.1997 r. otrzymał nominację na stanowisko profesora zwyczajnego. Odbył wiele szkoleń i podróży zagranicznych: 4-miesięczne (przełom lat 1961 i 1962) stypendium Instytutu Szwedzkiego w klinikach neurochirurgii w Lund (prof. Nils Lundberg), w Sztokholmie (prof. Lars Leksell) i w Göteborgu (prof. Gösta Norlén); 1-miesięczny pobyt (1985 r.) w ośrodkach neurochirurgii w Holandii (Zwolle, Amsterdam, Haga, Groningen) oraz w Wielkiej Brytanii (Londyn, Oxford, Manchester, Birmingham, Leeds); 4-miesięczny pobyt w USA (3 miesiące jako visiting professor w Virginia Commonwealth University w Richmond, a następnie wizytacja ośrodków neurochirurgicznych w Charlottesville, San Francisco, Los Angeles, Bakersfield, Nowym Jorku, Atlancie, Neenah). Brał udział w wielu kongresach i zjazdach. Był autorem lub współautorem 142 artykułów w czasopismach zagranicznych i krajowych oraz 99 wystąpień konferencyjnych. Był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów. Wielokrotnie pełnił funkcję przewodniczącego Oddziału Dolnośląskiego PTNch, był członkiem i przewodniczącym Głównej Komisji Rewizyjnej PTNch, członkiem i skarbnikiem (1987–1989) Zarządu Głównego PTNch, a w latach 1993–1995 prezesem PTNch. W 1999 r. przyznano Mu godność Prezesa Honorowego PTNch. Z ramienia PTNch w latach 1984–1993 r. był członkiem komitetu szkoleniowego oraz delegatem do Europejskiego Stowarzyszenia Towarzystw Neurochirurgicznych (EANS). Był członkiem założycielem powstałej w 1994 r. Komisji Polsko-Niemieckiej Współpracy Towarzystw Neurochirurgicznych, członkiem korespondentem Deutsche Geselschaft für Neurochirurgie (1992), członkiem honorowym Czeskiego Towarzystwa Neurochirurgów (1998) i Słowackiego Towarzystwa Neurochirurgów (1998). W latach 1985–1991 był członkiem Komitetu Naukowego redakcji „Zentralblatt für Neurochirurgie” (Lipsk), następnie członkiem Rady Doradczej w Euroacademy for Multidisciplinary Neurotraumatology (1994) oraz członkiem Neurotrauma Society (1995) i New York Academy of Science (1997). Od 1979 był członkiem dwóch komisji Komitetu Nauk Neurologicznych PAN: Komisji Badań Nadciśnienia Wewnątrzczaszkowego i Obrzęku Mózgu oraz Komisji Urazów Układu Nerwowego. Po ich przekształceniu został powołany na członka Komisji Urazów i Badań Homeostazy Środowiska Wewnątrzczaszkowego Komitetu Nauk Neurologicznych PAN. Otrzymał członkostwo honorowe Niemieckiego Towarzystwa Neurochirurgicznego, Słowackiego Towarzystwa Neurochirurgów oraz Central European Neurosurgical Society. W latach 1984–1987 i 1986–1990 był specjalistą wojewódzkim, a w latach 1991–1998 członkiem Specjalistycznego Nadzoru Krajowego w neurochirurgii, pełniąc nadzór nad województwami dolnośląskimi: wrocławskim, legnickim, jeleniogórskim i wałbrzyskim. W latach 1984–1987 i 1988–1989 był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu i pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Zdrowia i Opieki Społecznej. Z jego inicjatywy została utworzona 8.05.1989 r. Dolnośląska Fundacja Rozwoju Ochrony Zdrowia. W latach 1982–1984 był sekretarzem i inicjatorem utworzenia Społecznego Komitetu Ośrodka Tomografii Komputerowej Akademii Medycznej we Wrocławiu, a w 1993 r. Ośrodka Tomografii Komputerowej w Specjalistycznym Szpitalu Zespolonym we Wrocławiu przy ul. Traugutta. W latach 1994–1996 pełnił funkcję pełnomocnika rektora prof. Jerzego Czernika ds. budowy nowej Akademii Medycznej (unowocześnił założenia i projekt budowy pochodzący sprzed 20 lat i nowa Akademia Medyczna powstała według jego koncepcji). W latach 1995–1998 był członkiem Zespołu Koordynacyjnego ds. Zwalczania Skutków Urazów Wielonarządowych przy Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej. Z Jego inicjatywy Ministerstwo Zdrowia utworzyło w 1996 r. Bank Implantów Kręgosłupa dla potrzeb neurochirurgii i ortopedii. Na emeryturę przeszedł 1.10.1999 r. Był odznaczony: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Zwycięstwa i Wolności, Brązową Odznaką Grunwaldzką, Złotym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”, Odznaką „Zasłużony Pracownik Służby Zdrowia”, Odznaką „Budowniczy Wrocławia”, Srebrną Odznaką Akademii Medycznej we Wrocławiu. Zmarł 16.06.2011 r. (Źródło: nekrolog – rodzina; „Gazeta Wrocławska”, 17.06.2011; Lesław Wojciech Zub, Henryk Juniewicz)