DĄBROWSKI Otton (1922-2016) [19-15-27]

DĄBROWSKI Otton [19-15-27], urodzony 13.12.1922 r. w Krośnie. Profesor doktor inżynier. Był jednym z pierwszych absolwentów Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Wrocławskiej (rocznik 1949). Na Politechnice Wrocławskiej przepracował 50 lat. Zajmował się mechaniką ciała odkształcalnego, teorią płyt i powłok, zastosowaniem tych teorii w praktyce inżynierskiej oraz teorią i technikami badań modelowych. Pracę zaczynał w Katedrze Wytrzymałości Materiałów i Statyki Budowli. Był kierownikiem Katedry Mechaniki Budowli, a później kierownikiem Zakładu Wytrzymałości Materiałów. Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Inżynierii Lądowej, dziekana Wydziału Budownictwa Lądowego i prorektora Uczelni (w latach 1981–1982). Był profesorem na Uniwersytecie Ahmadu Bello w Zarii (Nigeria), gdzie m.in. pełnił funkcję dziekana. Profesor aktywnie działał także poza uczelnią. Był przewodniczącym i sekretarzem wrocławskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, członkiem jego Zarządu Głównego oraz jednym z członków honorowych tego Towarzystwa. Był także przewodniczącym Wydziału VI Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz członkiem komisji rewizyjnej tej organizacji. Sprawował funkcję przewodniczącego Komisji Nauki Oddziału Wrocławskiego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Przez wiele lat był członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN. Sprawował funkcję przewodniczącego zespołu rzeczoznawców. Mimo pełnego zaangażowania w pracę naukowo-dydaktyczną na Politechnice Wrocławskiej, profesor Dąbrowski nie zapomniał, że po skończeniu studiów otrzymał dyplom inżyniera. Już w okresie 1950–1962 pracował równolegle we wrocławskim Miastoprojekcie, a potem w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego. W tym czasie był autorem wielu projektów konstrukcji inżynierskich, takich jak wieże i zbiorniki wodne, mosty czy oczyszczalnie ścieków. Współuczestniczył w projektach rozbudowy sieci kanalizacyjnych i wodociągowych. Był projektantem mostu im. Bolesława Krzywoustego we Wrocławiu oraz wielu konstrukcji budynków mieszkalnych i przemysłowych. Był prezesem Zarządu Wrocławskiej Międzyuczelnianej Fundacji „Pro Homine” i współtwórcą unikatowego w Polsce Ośrodka Seniora Wyższych Uczelni Wrocławia. Odznaczony Krzyżem Oficerskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Politechniki Wrocławskiej i Złotą Odznaką Politechniki Wrocławskiej, Złotymi Odznakami PZITB i NOT oraz Odznaką „Budowniczy Wrocławia”. W historii Politechniki Wrocławskiej zapisał się jako oddany wychowawca wielu pokoleń inżynierów budownictwa i życzliwy nauczyciel kadry akademickiej. Zmarł 16.05.2016 r. (Źródło: dziekan, Rada Wydziału i pracownicy Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego; prof. Piotr Konderla; „Pryzmat” – wspomnienia)