BATTEK Marek Jan (1953-2018) [5-17-18]

BATTEK Marek Jan [5-17-18], urodzony 2.07.1953 r. we Wrocławiu. Magister inżynier, długoletni pracownik Politechniki Wrocławskiej, historyk górnictwa, speleolog, eksplorator podziemi, krótkofalowiec (SP6CSV), fotografik, krajoznawca, redaktor i publicysta. Człowiek o rozległych horyzontach, wielu pasjach, wyjątkowej odwadze i prawości. W 1972 r. ukończył XI Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu, następnie studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej (1972–1977). Po ukończeniu studiów przez kilka lat zajmował się nieniszczącymi metodami diagnostyki maszyn. Od 1982 do 1985 r. pracował jako elektromechanik w Spółdzielni Pracy „Elektron”. Następnie podjął pracę w Zakładzie Usług Wysokościowych „Taternik”, początkowo jako szeregowy pracownik, później – brygadzista. Podnosił swoje kwalifikacje zdobywając na kursach organizowanych przez Wojewódzki Uniwersytet Robotniczy uprawnienia spawacza elektrycznego i gazowego, kierowcy samochodu ciężarowego oraz dekarza-blacharza. W tym samym czasie, korzystając z zakładowego sprzętu, podejmował próby zastosowania komputerów do prac redakcyjnych. W 1990 r. podjął w niepełnym wymiarze godzin pracę w wydawnictwie Politechniki Wrocławskiej, gdzie wprowadził technikę komputerową. Jednocześnie w latach 1992–1993 był zatrudniony w telekomunikacyjnej firmie „Wimatron” m.in. jako kierownik serwisu. W latach 1994–2017 prowadził własną działalność gospodarczą w zakresie zarówno usług wydawniczych, jak i technicznych. W 2012 r. przeszedł z Oficyny Wydawniczej PWr na Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii PWr, gdzie powierzono mu prace redakcyjne. Równolegle do działalności zawodowej pracował naukowo w dziedzinie geografii historycznej, historii górnictwa i budownictwa podziemnego. Był współautorem „Słownika nazewnictwa krajoznawczego, polsko-niemieckiego, niemiecko-polskiego” (7 wydań), a także autorem i współautorem licznych artykułów. Wolontariusz Fundacji Otwartego Muzeum Techniki, z którą współpracował od lat 90. XX w., tak z uwagi na swoje zainteresowania (historią, dokumentami dziedzictwa górnictwa rudnego i węgla kamiennego), jak i ze względu na potrzeby Fundacji związane z działalnością wydawniczą (redagował publikacje Fundacji, przygotowywał je do druku, a od roku 2003 do 2018 pełnił funkcję redaktora technicznego biuletynu „Prosto z Pokładu” – 172 numery). Od czasu szkoły podstawowej interesował się fotografią. W młodości uprawiał sporty, m.in. piłkę ręczną i pływanie. Przez wiele lat zajmował się (chociaż z przerwami) amatorską łącznością radiową. Był miłośnikiem turystyki (zwłaszcza górskiej) i speleologii. Uczestniczył w wielu wyprawach tatrzańskich, bardzo często bywał w Kletnie. Z czasem skoncentrował się na badaniu podziemnych budowli. Jego pasją była historia, przede wszystkim Dolnego Śląska. Mógł godzinami, wyjątkowo zajmująco, mówić na ten temat. Po długiej, heroicznej walce z chorobą odszedł do Pana 19.03.2018 r. (Źródło: nekrolog w „Gazecie Wyborczej” – żona Joanna, córki Anna i Katarzyna, zięciowie, wnuki, rodzina; Fundacja Otwartego Muzeum Techniki; Wojciech Augustyn)