SKOWROŃSKI Adam Andrzej (1931-2017) [8-23A-6]

SKOWROŃSKI Adam Andrzej [8-23A-6], urodzony 2.12.1931 r. w Kołomyi (obecnie Ukraina). Absolwent Politechniki Wrocławskiej, Wydziału Inżynierii Sanitarnej (1963). W latach 1946–1949 należał do ZHP; w latach 1949–1951 był w podziemnej strukturze ZHP. W roku 1951 został aresztowany i skazany wyrokiem Sądu Wojskowego we Wrocławiu na 3 lata więzienia. 16.12.1952 r. zwolniony na mocy amnestii. W latach 1955–1956 był kierownikiem budowy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Wodno-Kanalizacyjnym we Wrocławiu; w okresie 1956–1976 – projektantem w Miastoprojekcie Wrocław, następnie w Miejskim Biurze Projektów, Biurze Projektów Zremb, Biurze Projektów Gazownictwa, Inwestprojekcie i Pracowniach Konserwacji Zabytków. Od 1976 r. do 13.12.1981 r. był pracownikiem Kombinatu Geologicznego „Zachód”. Od 1963 do 1980 roku był członkiem Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych Naczelnej Organizacji Technicznej.

W październiku 1956 roku brał udział w demonstracyjnym pochodzie studentów Politechniki Wrocławskiej. W latach 1978–1980 działał w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W sierpniu 1980 r. współorganizował strajk w Zajezdni MPK nr 7 we Wrocławiu (siedziba MKS), następnie był członkiem kierownictwa MKS. Od listopada 1980 r. jako członek „Solidarności” współorganizował Komitet Założycielski w Kombinacie Geologicznym. Członek Prezydium MKZ we Wrocławiu, szef Biura Interwencyjnego, od lutego 1981 r. wiceprzewodniczący Krajowej Komisji Interwencyjnej „Solidarności”, w czerwcu 1981 r. delegat na I WZD Regionu Dolny Śląsk, członek Prezydium ZR; jako szef BI zaangażowany w realizację gdańskich Porozumień Sierpniowych. W czasie strajku w klubie Gencjana w Jeleniej Górze (styczeń/luty 1981r.) – doradca MKZ we Wrocławiu, uczestnik negocjacji MKS w Jeleniej Górze/Połączonego KS Dolny Śląsk z komisją rządową. Do grudnia 1981 r. uczestnik prac wielu komisji resortowych, porozumiewawczych i negocjacyjnych. Po 13.12.1981 r. w ukryciu; zwolniony z pracy,; 25.03.1982 r. aresztowany; do 8.04.1982 r. przetrzymywany w AŚ KW MO we Wrocławiu, następnie do 31.08.1982 r. internowany w Ośrodku Odosobnienia w Nysie. Z powodu zapaści serca ostatnie 2 tygodnie sierpnia 1982 r. hospitalizowany w szpitalu w Nysie. Ponownie aresztowany 7.09.1982 r., po pogrzebie Kazimierza Michalczyka. W trakcie przesłuchania zasłabł – przewieziony do szpitala MSW we Wrocławiu, 8.09.1982 r. wrócił do domu. Do kwietnia 1983 r. działacz podziemnych struktur RKS Dolny Śląsk, współpracownik „Solidarności Walczącej”; autor artykułów w podziemnej prasie, redaktor ulotek „Solidarności”, uczestnik akcji ulotkowych i plakatowych. Kilkakrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, poddawany rewizjom. Od kwietnia 1983 r. do 1990 r. na emigracji w USA. Od 1996 r. prezes Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. Od 2004 r. wiceprzewodniczący Związku Stowarzyszeń Osób Represjonowanych w Latach 1980–1990 z siedzibą w Gdańsku. Od 2000 r. wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich Oddział Pokucie-Kołomyja. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007). Zmarł 25.07.2017 r. (Źródło: ENCYKLOPEDIA SOLIDARNOŚCI – Łukasz Sołtysik)