CZARNIECKI Lesław (1929-2007) [13-20-9]

CZARNIECKI Lesław [13-20-9], urodzony 29.04.1929 r. we Lwowie. Profesor doktor habilitowany nauk medycznych. W 1947 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, które ukończył w 1953 r. Już w czasie studiów pracował w II Klinice Chirurgicznej kierowanej w tym czasie przez prof. dr. hab. Wiktora Brossa (należał do bezpośrednich wychowanków i uczniów szkoły chirurgicznej prof. Brossa). Doktorat uzyskał w 1964 r. na podstawie rozprawy zatytułowanej „Morfologiczna ocena własnych przeszczepów żylnych oraz przeszczepów sztucznych przy użyciu i bez użycia środków przeciwzakrzepowych”. Trzynaście lat później (1977 r.) uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i pracy pt. „Ocena przydatności drenażu przepływowo-płuczącego w rozlanym zapaleniu otrzewnej na podstawie badań klinicznych i doświadczalnych”. W rok po habilitacji piastował stanowisko docenta w ówczesnym Instytucie Chirurgii Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1988 r. otrzymał tytuł profesora. W latach 1955–1958, w ramach obowiązkowej służby wojskowej, pracował w IV Wojskowym Szpitalu Okręgowym na oddziale chirurgicznym, kierowanym wówczas przez prof. dr. hab. Tadeusza Orłowskiego. Od roku 1982 do 1992 był ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Miejskiego im. Rafała Czerwiakowskiego. Po likwidacji szpitala w 1992 r. zatrudnił się ponownie w II Katedrze i Klinice Chirurgii Akademii Medycznej we Wrocławiu, gdzie pracował do emerytury, tj. do 1999 r. Profesor L. Czarniecki był współtwórcą obecnego Wydziału Zdrowia Publicznego (dawnego Wydziału Pielęgniarskiego) i założycielem Zakładu Pielęgniarstwa Klinicznego, którym zarządzał jako pierwszy kierownik w latach 1978–1999. Pod jego kierunkiem przygotowano i obroniono ponad 100 prac magisterskich. Dorobek naukowy Profesora Czarnieckiego to przede wszystkim publikacje na temat chirurgii jamy brzusznej. W klinice chirurgicznej był pionierem leczenia rozlanego zapalenia otrzewnej metodą drenażu przepływowego. Przeprowadzone przezeń badania oraz promowanie nowoczesnej w tym okresie metody leczenia przyczyniły się do zmniejszenia śmiertelności w przebiegu zapalenia otrzewnej. Po odbyciu stażu naukowego w uniwersyteckiej klinice w Amsterdamie, Profesor Leszek Czarniecki wprowadził w swojej klinice metodę gastrektomii sposobem Boeremy, m.in. w leczeniu krwotoków z żylaków przełyku. Poza pracą naukową i dydaktyczną udzielał się czynnie w Okręgowej Komisji Kontroli Zawodowej oraz Wrocławskim Towarzystwie Naukowym (przez dwie kadencje pełnił funkcję sekretarza i wiceprzewodniczącego V Wydziału WTN, a od 2003 r. – zastępcy sekretarza generalnego tego Towarzystwa). Był aktywnym członkiem Towarzystwa Chirurgów Polskich (przez jedną kadencję pełnił funkcję przewodniczącego Dolnośląskiego Oddziału TChP, uzyskał też godność członka honorowego Towarzystwa). Za swoją działalność naukową i społeczną został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Wielokrotnie otrzymywał nagrody indywidualne i zespołowe JM Rektora Akademii Medycznej. Po przejściu na emeryturę Profesor Czarniecki utrzymywał ścisłe kontakty z II Kliniką Chirurgiczną, uczestniczył we wszystkich jej dorocznych uroczystościach. Jako pacjent macierzystej jednostki z pełnym zaufaniem poddawał się okresowym badaniom i leczeniu operacyjnemu. Lesław Czarniecki zmarł 16.10.2007 r. Odszedł świetny nauczyciel, znakomity lekarz, szczególnie zasłużony dla chirurgii polskiej, oddany swoim chorym. Pozostanie zawsze w pamięci rodziny, z którą był bardzo mocno związany i kolegów. (Źródło: Zygmunt Grzebieniak)