PRZYWARSKA-BONIECKA Helena (1921-2009) [2-3-20]

PRZYWARSKA-BONIECKA Helena [2-3-20], urodzona 28.10.1921 r. w Ruszowie koło Zamościa. Jej ojciec był nauczycielem. W 1926 r. Jej rodzina przeniosła się do Poznania. Tutaj Helena ukończyła szkołę podstawową i liceum o profilu matematyczno-fizycznym. W 1939 r. zdała egzamin dojrzałości. Wybuch wojny nie pozwolił jej na kontynuowanie nauki. W grudniu 1939 r. została wysiedlona z rodzicami do Częstochowy. Stamtąd udała się do Zamościa, gdzie przebywała do 1943 r. Pracowała w urzędzie gminnym oraz uczyła na tajnych kompletach. Aresztowania w rodzinie zmusiły ją do wyjazdu na Podlasie. Do końca wojny przebywała w Białej koło Radzynia, gdzie pracowała w urzędzie gminnym. W końcu kwietnia 1945 r. wróciła do Poznania i w maju rozpoczęła studia chemiczne na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. W 1947 r. znalazła pracę jako nauczycielka w gimnazjum handlowym w Poznaniu, jednak zbyt duże obciążenie obowiązkami szkolnymi zmusiło Ją do zmiany miejsca zatrudnienia – zaczęła uczyć w do Ośrodku Szkoleniowym przy Cechu Rzemiosł Budowlanych. W 1951 r. uzyskała dyplom magistra chemii. Jeszcze przed ukończeniem studiów, 1.10.1950 r., została zatrudniona jako młodszy asystent w Katedrze Chemii Ogólnej Uniwersytetu Wrocławskiego (późniejsza Katedra Chemii Nieorganicznej), gdzie pracowała kolejno jako asystent, starszy asystent i adiunkt. W 1961 r. uzyskała stopień doktora nauk matematyczno-fizycznych. W tym samym roku zaczęła pracę w Zakładzie Badań Strukturalnych Instytutu Chemii Fizycznej PAN. W 1967 r. została zatrudniona jako starszy wykładowca na Uniwersytecie Wrocławskim. W czerwcu 1968 r. obroniła rozprawę habilitacyjną. W czerwcu 1987 r. uzyskała tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. Była promotorem 40 prac magisterskich i 2 doktoratów. Na przełomie lat 1970 i 1971 odbyła 4-miesięczny staż naukowy w Instytucie Biologii Molekularnej Uniwersytetu Rzymskiego. Spotkała się tam z nową, interesującą tematyką badawczą. W rezultacie skupiła się na badaniach z dziedziny chemii bionieorganicznej. Przez pierwsze dwa lata prowadziła ćwiczenia z chemii ogólnej na Wydziale Rolniczym, a następnie – z chemii analitycznej na Wydziale Przyrodniczym. Po uzyskaniu stopnia docenta początkowo wykładała chemię ogólną dla chemików na specjalności nauczycielskiej. Kierowała Zakładem Podstaw Chemii i Dydaktyki Chemii. Była członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Polskiego Towarzystwa Biochemicznego oraz Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Partyzanckim, otrzymała Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Polskiej Akademii Nauk. Była pracownikiem Uniwersytetu Wrocławskiego do 30 września 1992 r. Zmarła 2.05.2009 r. (Źródło: prof. dr hab. Leszek Ciunik – „Przegląd Uniwersytecki” nr 5/158, 2009 r.)