BAMBUROWICZ Cecylia [18-24-1], urodzona 17.03.1928 r. pod Warszawą. Gdy wybuchła wojna, miała 11 lat. Przeżycia z tego okresu mocno zapadły Jej w pamięć. Mieszkała w rejonie najcięższych walk toczonych w 1944 r. na tzw. Przyczółku Warecko-Magnuszewskim. Jej rodzinny dom został zniszczony i rozebrany na budowę mostu przez Wisłę. Po wojnie Cecylia podjęła pracę jako nauczycielka, a następnie jako wychowawca przedszkolny. W latach 50. była aresztowana i więziona przez komunistyczny reżim w lochach zamku lubelskiego. Pobyt w więzieniu zaważył na Jej zdrowiu, utraciła pierwsze dziecko. W latach 90. zajmowała się ciężko chorym mężem. Mimo tych wszystkich ciężkich przeżyć i codziennej pracy znajdowała siły i czas, żeby pomagać potrzebującym, a pogodnym usposobieniem zjednywała sobie ludzi. Dzięki wrodzonej intuicji i inteligencji umiała doradzać innym, skutecznie pomagała rozwiązywać nieraz zawiłe problemy życiowe. Przez wiele lat prowadziła kiosk „Ruchu” przy ul. Partyzantów, naprzeciw poczty, była więc osobą powszechnie znaną. Cecylia wspomagała finansowo osoby ubogie, misjonarzy i klasztor. Swoje ideały dobroci i szacunku dla innych przekazała swoim synom. Dochowała się czworga wnuków. W ostatnim okresie życia zmagała się z ciężką chorobą. Zmarła 17.09.2016 r. (Źródło: mowa pogrzebowa)