KANIOWSKI Tadeusz (1921-2009) [3-22-12]

KANIOWSKI Tadeusz [3-22-12], urodzony 4.04.1921 r. w Gródku Jagiellońskim k/Lwowa. Profesor doktor habilitowany nauk medycznych. Studia lekarskie rozpoczął w 1940 r. w Lwowskim Instytucie Medycznym. We wrześniu 1945 r., w ramach akcji repatriacyjnej, przybył do Krakowa, gdzie na przełomie lat 1945/1946 ukończył studia, uzyskując dyplom lekarza medycyny. W 1946 r. rozpoczął pracę w Klinice Radiologicznej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu na stanowisku młodszego asystenta. W 1948 r. został powołany do pełnienia służby wojskowej i – jako podporucznik – otrzymał stanowisko kierownika pracowni rentgenowskiej Szpitala Marynarki Wojennej w Oliwie. W 1949 r. powrócił do Wrocławia, gdzie do 1954 r. pracował jako starszy asystent w Klinice Radiologicznej Uniwersytetu i Politechniki, legitymując się już tytułem doktora nauk medycznych. W 1954 r. uzyskał stanowisko adiunkta w tej klinice, w 1961 r. pomyślnie zamknął przewód habilitacyjny, a w 1963 r. został mianowany docentem. Od 1965 r. sprawował funkcję kierownika pracowni rentgenowskiej przy II Klinice Chirurgicznej Akademii Medycznej we Wrocławiu, a po reorganizacji w 1971 r. został dyrektorem Instytutu Radiologii i Radioterapii oraz Zakładu Rentgenodiagnostyki. W 1973 r. uzyskał tytuł profesora nauk medycznych. W latach 1971–1972 pełnił obowiązki prodziekana, a w okresie 1972–1974 dziekana Wydziału Lekarskiego AM we Wrocławiu. W 1982 r. przeszedł na wcześniejszą emeryturę i zaczął prowadzić konsultacje radiologiczne w Dolnośląskim Centrum Gruźlicy i Chorób Płuc we Wrocławiu. Odbył staże naukowe: w 1965 r. w Zakładzie Radiologii Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej w Monachium; w 1967 r. w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej w Utrechcie (Holandia); a w 1970 r. w Zakładzie Radiologii Szpitala Uniwersyteckiego w Arhus (Dania). W okresie swej wieloletniej działalności medycznej i pedagogicznej ogłosił drukiem 110 prac z różnych dziedzin rentgenodiagnostyki. Był promotorem 8 doktoratów i recenzentem 10 przewodów habilitacyjnych. W 1986 r. został mianowany na Członka Honorowego Polskiego Radiologicznego Towarzystwa Naukowego. Za swą ofiarną pracę w Akademii Medycznej we Wrocławiu został odznaczony: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Uczelni i Odznaką „Zasłużony dla Śląskiego Okręgu Wojskowego”. Był niepodważalnym autorytetem w zakresie rentgenodiagnostyki, nie tylko w środowisku wrocławskim i nie tylko w Polsce. Cechowała Go niezwykła sumienność i prawość. Zmarł 20.04.2009 r. (Źródło: syn, prof. Wojciech Kaniowski, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusz Gepperta we Wrocławiu „MEDIUM”, czerwiec–lipiec 2010)