BIESIEKIERSKI Tadeusz Pomian (1921-2013) [19-15-12]

BIESIEKIERSKI Tadeusz Pomian [19-15-12], urodzony 4.06.1921 r. w Święcicach koło Płocka. Docent, doktor inżynier architektury. Uczęszczał do szkół w Częstochowie, Toruniu i Ostrzeszowie, gdzie – oprócz zdobywania wiedzy – rozwijał zamiłowanie do sportu. 1 września 1939 r. 18-letni młodzian w patriotycznym uniesieniu zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego, a po bitwie stoczonej pod Warszawą 15 września dostał się do niewoli niemieckiej, gdzie przeżył trudy więzień i choroby. Po zwolnieniu podjął walkę konspiracyjną z okupantem, jako plutonowy podchorąży (pseudonim „Wyrwa”), w oddziałach 7 Dywizji Armii Krajowej. W ramach akcji „Burza” w sierpniu 1944 r. wyruszył na pomoc walczącej Warszawie. Rozkaz Komendy Głównej AK zawiesił dalszą akcję. Z partyzantki kieleckiej droga wiodła do Wrocławia, gdzie Tadeusz zdał egzamin na Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej. W 1951 r. zdobył dyplom i pracę asystenta w Katedrze Architektura III u mistrza prof. Andrzeja Frydeckiego. Pierwszą pracę podjął już w 1945 roku w Wydziale Pomiarów Urzędu Wojewódzkiego, następnie zatrudnił się w Studenckiej Spółdzielni Pracy „Arkady”. W latach 1952–1954 pracował „na nakazie” w Centralnym Biurze Projektów Budownictwa Wiejskiego we Wrocławiu, gdzie pełnił kolejno funkcje: projektanta, kierownika zespołu i kierownika pracowni architektonicznej, wykonując znakomite opracowania zagospodarowania przestrzennego wielu miast oraz osiedli Dolnego Śląska. W 1960 r. T. Biesiekierski obronił pracę doktorską. Od 1971 r. był kierownikiem Zakładu Architektury i Planowania Wiejskiego; w 1982 r. został powołany na stanowisko docenta; w latach 1987–1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Architektury. Zajmował się głównie architekturą wiejską i regionalną. Wypromował około 50 magistrów i doktorów. w 1991 r. przeszedł na emeryturę.

Był członkiem: SARP – od 1950 r.; Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów RP.; Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa.; PAN-u (Oddział we Wrocławiu) – od 1984 r.; Stowarzyszenia Absolwentów PWr – od 1978 r. oraz (przez dwie kadencje) radnym Rady Osiedla Biskupin, Dąbie, Sępolno, Bartoszowice.

Ważniejsze projekty autorstwa Tadeusza Biesiekierskiego: budynek szkoły podstawowej w Mańczycach – 1956 r. i szkoły podstawowej w Dusznikach-Zdroju (współautor) – 1960 r.; kompleks XI LO we Wrocławiu przy ul. Spółdzielczej (do spółki z architektem Z. Gumiennym) – 1961 r.; odbudowa i rozbudowa kościołów św. Stanisława i Najświętszej Marii Panny w Oleśnicy; Sanktuarium Golgoty Wschodu we Wrocławiu przy kościele parafialnym oo. Redemptorystów przy ul. Wittiga – 1996 r.; rozbudowa kościoła oo. Redemptorystów w Paczkowie – 1998 r.; rozbudowa zabytkowego kościoła parafialnego filialnego we wsi Unikowice koło Paczkowa – 2001 r.

Ważniejsze prace naukowe Tadeusza Biesiekierskiego: „Karta Sudecka” – 1976 r.; „Architektura na obszarze Sudetów – Sudety Środkowe, Wschodnie i Pogórze Sudeckie” (współautor) – 1999 r. (nagroda w konkursie na najlepszą książkę 1999); artykuły i raporty poświęcone architekturze regionalnej Sudetów (współautor) – lata 1982, 1984, 1985, 1987, 1994 i 2000.

Nagrody i odznaczenia: 12 nagród JM Rektora PWr; Złota Odznaka PWr – 1971 r.; Złoty Krzyż Zasługi – 1973 r.; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1983 r.; Medal „Za Zasługi dla Województwa Wałbrzyskiego” – 1987 r.; Medal Komisji Edukacji Narodowej – 1991 r.

Tadeusz Biesiekierski zmarł 29.01.2013 r. (Źródło: http://wsa.dbc.wroc.pl/biogramy/dane/688.html; „Pryzmat” nr. 239)