BARANIECKI Leszek (1926-2007) [4-18-11]

BARANIECKI Leszek [4-18-11], urodzony 21.11.1926 r. w Warszawie. Profesor doktor habilitowany Uniwersytetu Wrocławskiego, geograf, geomorfolog. Dzieciństwo spędził we Lwowie, gdzie w roku 1939 ukończył szkołę powszechną, następnie podjął naukę w gimnazjum w Warszawie, którą musiał przerwać ze względu na wybuch wojny. W 1940 r. został zesłany wraz z rodziną w głąb ZSRR, do Obwodu Archangielskiego, gdzie przebywał do 1944 r. Po powrocie do kraju kontynuował naukę, egzamin maturalny złożył w 1947 r. w Prudniku. W roku 1948 rozpoczął studia geograficzne na Uniwersytecie Wrocławskim. W czasie studiów uczestniczył w pracach naukowo-badawczych związanych z geomorfologią Polski. 30.06.1952 r. obronił pracę magisterską pt. „Plejstoceńskie zmiany hydrograficzne w dorzeczu Bystrzycy Dusznickiej”. Po ukończeniu studiów przez pięć lat (do 1.09.1957 r.) pracował jako asystent w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie. Od września 1957 r. do przejścia na emeryturę pracował w Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Wrocławskiego, który od 1999 r. nosi nazwę Instytutu Geografii i Rozwoju Regionalnego. Pracę doktorską pt. „Gliny peryglacjalne na przedpolu Sudetów” obronił 8.01.1960 r. Stopień doktora habilitowanego uzyskał 2.03.1967 r., po prezentacji na kolegium habilitacyjnym pracy zatytułowanej „Morfologia i dynamika podwodnych osadów piaszczystych polskiego wybrzeża Bałtyku na podstawie analizy zdjęć lotniczych”. Od 1.09.1965 r. do 31.07.1985 r. był zatrudniony na stanowisku docenta, a od 1.09.1985 r. – na stanowisku profesora nadzwyczajnego. 1.03.1995 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. 30.09.1997 r. przeszedł na emeryturę, jednak prowadził zajęcia dydaktyczne w Instytucie do grudnia 2001 r., kiedy to ze względu na stan zdrowia zrezygnował z dalszej pracy ze studentami. Był specjalistą w zakresie geografii regionalnej świata, geografem o bardzo szerokim horyzoncie zainteresowań naukowych, autorytetem naukowym Zakładu Geografii Regionalnej i Turystyki. Wykładał na uniwersytetach w Kanadzie, Meksyku, Stanach Zjednoczonych Ameryki. Początkowo jego zainteresowania koncentrowały się wokół geomorfologii i sedymentacji osadów czwartorzędowych, później także wokół interpretacji zdjęć lotniczych w geografii, geografii kultur, geografii turyzmu, dydaktyki geografii i geografii regionalnej świata, ze szczególnym uwzględnieniem geografii Ameryki Północnej. Był autorem ponad stu publikacji naukowych. W czasie swojej kariery naukowej wypromował 154 magistrów i 12 doktorów, był także recenzentem 3 prac habilitacyjnych. Za swą pracę otrzymał w 1979 r. Złoty Krzyż Zasługi oraz w 1981 r. Nagrodę II stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Zmarł 21.02.2007 r. (Źródło: Biografie pracowników naukowych UWr, 25.03.2015 r.).