WOJTKIEWICZ Władysław (1914-1989) [14-14-9]

WOJTKIEWICZ Władysław [14-14-9], urodzony 29.11.1914 r. w Saratowie (Rosja). Syn Ignacego i Marii z domu Szybalskiej. Podporucznik Armii Krajowej, uczestnik Powstania Warszawskiego (pseudonim „Ohm”, szlak bojowy Śródmieście Północ). Zmobilizowany 26.08.1939 r. w stopniu plutonowego podchorążego rezerwy z przydziałem do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej. Dowódca III plutonu po sformowaniu kompanii karabinów maszynowych; wraz z plutonem wyznaczony do obrony przeciwlotniczej wiaduktu kolejowego na Targówku, nad skrzyżowaniem z ul. Radzymińską. Okres wojny do wybuchu Powstania Warszawskiego spędził pracując w konspiracji w Warszawie, z krótkimi pobytami w terenie (Chełm) – działał w Komendzie Głównej Armii Krajowej (Oddział III Operacyjno-Szkoleniowy, Oddział VI – Biuro Informacji i Propagandy, Oddział Osłonowy Wojskowych Zakładów Wydawniczych, Wydział Lotnictwa „Bociany”, baza lotnicza „Łużyce”). Wielokrotnie ranny: przysypany na skutek bombardowania 4.09.1944 r. podczas ratowania płonącej drukarni przy ul. Wareckiej 7; ponownie zasypany 7.09.1944 r. w podziemiach oficyny przy ul. Szpitalnej 12 po ostrzale przez niemieckie pociski rakietowe; najciężej ranny około 15.09.1944 r. na skutek wybuchu samobieżnej miny „Goliat”. Naszpikowany odłamkami szkła, z poważną raną uda został umieszczony w szpitalu polowym przy ul. Chopina 16, gdzie przeszedł operację i zabieg oczyszczenia oczu. Pod koniec września 1944 r., mimo otwartych ran, powrócił do oddziału. Po upadku Powstania wzięty do niewoli niemieckiej (Stalag XI B Fallingbostel, Oflag II C Woldenberg, obozy w Bergen-Belsen, Sandbostel koło Bremy i Lubece) – numer jeniecki 1368. Zmarł 11.07.1989 r. (Źródło: Muzeum Powstania Warszawskiego; Andrzej Rumiński)