ZAJĄC Franciszka (1910-2001) [17-24-24]

ZAJĄC Franciszka [17-24-24], urodzona 3.10.1910 r. Sybiraczka, nauczycielka, córka Marii Mazur-Pankiewicz z domu Krasickiej (urodzonej w 1888 r.). Żona Franciszka Zająca (urodzonego 8.04.1909 r. w Przemyślu, syna Cypriana i Katarzyny), który po I wojnie światowej odbył służbę wojskową, a następnie wstąpił do Policji Państwowej i w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej był zastępcą komendanta tej Policji w Grodnie. 27.09.1939 r. został aresztowany przez NKWD i osadzony w obozie dla jeńców wojennych w Ostaszkowie. Żonę wraz z matką, córką Lucyną (2 lata) i synem Leszkiem (6 lat) wywieziono 13.04.1940 r. do sowchozu Kastik, w rejonie Szortandy w obwodzie akmolińskim. W 1946 r. Franciszka wraz z rodziną wróciła do Polski. Starania o odnalezienie zaginionego męża nie dały rezultatu. Został zamordowany w Rosji we wsi Miednoje. Odznaczony pośmiertnie odznaką pamiątkową Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r. (Londyn, 15.08.1985 r., nr legitymacji 11567) oraz Medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939” (nr 2-96-429). W pracy J. Tucholskiego „Mord w Katyniu” (PAX, Warszawa 1991) Franciszek Zając jest wymieniony na s. 372 oraz 861, poz. 87, nr sprawy 463. W pracy „Lista Ostaszkowska. Studia i materiały” (pod redakcją A. Misiuka, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Policji, Szczytno 1993) nazwisko Franciszka Zająca jest wymienione na s. 193, poz. 6266. Franciszka zmarła 7.01.2001 r. (Źródło: H. Małachowska, artykuł w „Kalendarzu Wrocławskim 1968”, Wyd. Towarzystwo Miłośników Wrocławia, 1968 r.)