LEWCZYK Marianna Henryka z d. Malina (1934-2017) [6-9-8u]

LEWCZYK Marianna Henryka z d. Malina [6-9-8u], urodzona 8.07.1934 r. we wsi Boćków-Targowisko w woj. lubelskim. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. W 1955 r. wyszła za mąż za Jana i przeprowadziła się do Wrocławia. Tutaj przez ponad 30 lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego, najpierw w szkole podstawowej, a potem przez długie lata, aż do emerytury, w IV Liceum Ogólnokształcącym. Praca pedagogiczna była Jej pasją i powołaniem. Swoim uczniom poświęcała wiele czasu nie tylko podczas lekcji polskiego, ale także podczas zajęć pozalekcyjnych: w ramach kółka polonistycznego przygotowywała z uczniami przedstawienia teatralne, organizowała konkursy recytatorskie; prowadziła Szkolny Dyskusyjny Klub Filmowy. Jednym słowem, starała się, by język polski w sposób niewymuszony stał się przedmiotem, który lubili. Była kobietą twórczą i ambitną. Uwrażliwiała swoich uczniów na kulturę słowa, zachęcała do pracy nad sobą, do lektury. Uczyła też samodzielnego, krytycznego myślenia, podchodzenia do innych z empatią i zaciekawieniem. Wiele pokoleń wrocławian zachowało Ją we wdzięcznej pamięci. Potrafiła ich zarazić pasją i umiejętnością głębokiej refleksji. Była wielkim wsparciem dla swojego męża Jana, stworzyła ciepły, bezpieczny, kochający dom dla dzieci – Magdy i Leszka. Stymulowała ich rozwój i wychowanie, a gdy założyli własne rodziny, była także Mamą i Przyjaciółką dla synowej Ewy i zięcia Jerzego, z którymi dzieliła się swymi refleksjami o życiu. Była też oddaną i pełną poświęcenia Babcią dla czterech swoich wnuków: Krzysia, Tomka, Kuby i Marcina; aktywnie towarzyszyła im w rozwoju, a nade wszystko rozpieszczała i dawała to, co każdemu jest tak potrzebne – miłość oraz bezwarunkową akceptację. Przez ostatnie lata życia zmagała się z ciężką chorobą, ale nawet wtedy z wielką cierpliwością i godnością znosiła tę trudną sytuację, dając swoim bliskim przykład, czym jest kultura wdzięczności i miłości w cierpieniu. Zmarła 10.09.2017 r. (Źródło: wspomnienie odczytane podczas pogrzebu; rodzina)