CZEREDA Tadeusz (1919-2000) [18-27-12]

CZEREDA Tadeusz [18-27-12], urodzony 24.12.1919 r. w Jeziernej. Profesor doktor habilitowany medycyny, chirurg. Długoletni pracownik naukowy Katedry i Kliniki Chirurgii Serca Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1938 r. w Tarnopolu. W latach 1938–39 odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Sanitarnych Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie, studiując równocześnie na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego im. Józefa Piłsudskiego. W 1939 r., jako kapral podchorąży, brał udział w walkach z najeźdźcą hitlerowskim pod Warszawą, Brześciem i Kockiem. Od maja 1944 r. w szeregach I i II Armii Ludowego Wojska Polskiego brał udział w walkach frontowych, dowodząc oddziałem szturmowym, forsując Nysę Łużycką, zdobywając tereny łużyckie i graniczne miasta czeskie. W latach 1945–46 studiował w Katedrze Medycyny Wojskowej Uniwersytetu w Lublinie, a następnie na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, uzyskując w 1950 r. dyplom lekarza. Od 1951 r. pracował w Szpitalu Powiatowym w Jaworze, a 1.11.1954 r. rozpoczął pracę w Akademii Medycznej we Wrocławiu, początkowo w II Klinice Chirurgicznej, kierowanej przez prof. Wiktora Brossa, a następnie (aż do przejścia na emeryturę w 1990 r.) w Klinice Chirurgii Serca. Na podstawie rozprawy pt. „Oporność włośniczek w wadach wrodzonych serca” uzyskał w 1963 r. stopień naukowy doktora medycyny. W 1970 r. habilitował się na podstawie dorobku naukowego i pracy pt. „Zmiany hemodynamiczne w doświadczalnych zespoleniach tętnic obwodowych”. W 1978 r. otrzymał stanowisko docenta Akademii Medycznej we Wrocławiu. 11.06.1987 r. Rada Państwa nadała Mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk medycznych. Posiadał I i II stopień specjalizacji z zakresu chirurgii, przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej – od asystenta, adiunkta, poprzez docenta do profesora.

W latach 1965–66, w ramach stypendium naukowego Uniwersytetu w Rochester (USA), odbył roczne szkolenie i prowadził badania naukowe w klinice chirurgicznej pod kierunkiem znakomitego angiochirurga, prof. Roba. Tam też opracował własną technikę ponadłonowego przeszczepu naczyniowego, tzw. przeszczepu skrzyżowanego, którą wprowadził później do kliniki we Wrocławiu. W 1966 r. przebywał przez dwa miesiące w klinice chirurgicznej Mercy Hospital w Nowym Jorku, kierowanej przez prof. A. Wesolowskiego, a w 1968 r. w klinice torakochirurgicznej Uniwersytetu Aarhus (Dania) kierowanej przez prof. Tyge Sondegarda. Profesor Tadeusz Czereda uczestniczył w pracach naukowych i pionierskich zabiegach kardiochirurgicznych wykonywanych przez prof. W. Brossa, a w ostatnich latach działalności zawodowej koncentrował się głównie na angiochirurgii. Jego dorobek naukowy to około 100 publikacji, w tym 2 monografie oraz współautorstwo podręcznika pt. „Chirurgia tętnic” pod redakcją prof. H. Rykowskiego. W zajęciach dydaktycznych i szkoleniu młodych lekarzy wykorzystywał swój talent do rysowania. Wszystkie pionierskie zabiegi kardiochirurgiczne ilustrował w książce operacyjnej. Wypromował 30 prac magisterskich na Wydziale Pielęgniarskim. W latach 1973–76 był specjalistą wojewódzkim w zakresie chirurgii dla województwa wrocławskiego. Członek Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Członek Honorowy Towarzystwa Chirurgów Polskich i Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Za swoją działalność i zasługi otrzymał wiele nagród, odznaczeń i medali, a wśród nich: Krzyż Walecznych, Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk, Medal Zwycięstwa i Wolności 1945, Medal „Za udział w walkach o Berlin”, Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”. Profesor Tadeusz Czereda był niezwykle skromnym, serdecznym i życzliwym człowiekiem, wspaniałym kolegą i przyjacielem, świetnym lekarzem chirurgiem. Zmarł 24.08.2000 r. (Źródło: prof. Bogdan Łazarkiewicz)