ŻUR Tadeusz (1925-2001) [9-25-11]

ŻUR Tadeusz [9-25-11], urodzony 27.08.1925 r. w Warszawie. Profesor doktor habilitowany inżynier. Szkołę podstawową ukończył w Monasterzyskach, a średnią w Radomiu. W 1945 r. przeniósł się do Wrocławia, gdzie w 1950 r., z pierwszym powojennym rocznikiem, ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej. Już jako student podjął pracę w Instytucie Konstrukcji Mechanicznych. Po ukończeniu studiów rozpoczął karierę akademicką w Katedrze Dźwignic i Urządzeń Transportowych, prowadzonej przez prof. Romana Sobolskiego, najpierw jako młodszy asystent, następnie adiunkt i wykładowca. Od 1959 r. pracę na Politechnice Wrocławskiej łączył z etatem głównego specjalisty ds. maszyn i urządzeń górnictwa odkrywkowego w Dolnośląskim Biurze Projektów Górniczych. Doktoryzował się w 1962 r. Własne prace teoretyczne i konstrukcyjne oraz bogaty materiał z badań prowadzonych w krajowych i zagranicznych ośrodkach naukowych przedstawił w oryginalnej książce „Transport taśmowy w kopalniach odkrywkowych” (1966 i 1968). Publikacja ta stanowiła przedmiot Jego rozprawy habilitacyjnej w 1967 r. na Wydziale Mechanicznym. W 1968 r. T. Żur został służbowo przeniesiony do Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi z zadaniem zorganizowania zaplecza naukowego dla maszyn górniczych i urządzeń transportowych (w Zakładach Badawczych i Projektowych Miedzi „Cuprum” pracował do 1975 r.). Profesor Żur włączał się czynnie w proces dydaktyczny na powstałym w 1968 r. Wydziale Górniczym PWr. W 1970 r. zorganizował w Instytucie Górnictwa PWr Zakład Transportu Kopalnianego, którym kierował do przejścia na emeryturę (1999). W 1978 r. utworzył Szkołę Naukową „Podstawowe Problemy Transportu Przenośnikowego”. Był autorem 110 publikacji naukowych, a z uwzględnieniem niepublikowanych prac naukowo-badawczych, patentów, ekspertyz, opinii, recenzji i referatów Jego dorobek sięga 300 pozycji, z których najcenniejsze są książki: „Przenośniki taśmowe w górnictwie” (1980), „Mechanizacja podziemnych kopalń rud” (1983) i „Tagebautechnik” (cz. II, 1980). Nie można pominąć pierwszych w świecie dynamicznych badań taśm aramidowych, które Profesor przeprowadził podczas rocznego pobytu w Politechnice Twente w Enschede (Holandia) w roku akademickim 1984/85. T. Żur był promotorem kilkudziesięciu prac dyplomowych, 10 przewodów doktorskich, opiekunem 2 i recenzentem 6 prac habilitacyjnych oraz promotorem 17 rozpraw doktorskich. Spośród Jego wychowanków 3 jest profesorami. W 1987 r. Tadeusz Żur uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Podczas pracy na Politechnice Wrocławskiej piastował wiele odpowiedzialnych funkcji. W latach 1974–1981 (przez 3 kadencje) był dziekanem Wydziału Górniczego, a w latach 1981–1987 (przez 2 kadencje) – dyrektorem Instytutu Górnictwa. Był czynnym członkiem Komitetu Górnictwa PAN i wielu rad naukowych. Za owocną pracę został odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. W ostatnim okresie życia, mimo nieubłaganego postępu choroby, nadal utrzymywał żywy kontakt z Wydziałem Górniczym i swoim zakładem, a dwa tygodnie przed śmiercią zamknął prowadzony przez siebie grant emerycki. Zmarł 26.08.2001 r., w przededniu swoich 76. urodzin (Źródło: publikacja „Tytularni profesorowie Politechniki Wrocławskiej 1945–2015”; prof. Monika Hardygóra)