LEWICKI Hieronim (1915-2018) [1-20-2]

LEWICKI Hieronim [1-20-2], urodzony 29.12.1915 r. w Starym Krajewie koło Zambrowa. Był najmłodszy z pięciorga rodzeństwa. Rodzice kochali pracę na roli, dbali jednak o wykształcenie dzieci. Hieronim ukończył humanistyczne gimnazjum w Łomży. W 1937 r. odbył służbę wojskową uczestnicząc w kursie szkoły podchorążych przy 71 Pułku Piechoty w Zambrowie. W 1938 r. rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W maju 1939 r. został zmobilizowany i skierowany na linię umocnień frontowych Łomża – Wizna. 12 września 1939 r. roku dostał się do niewoli w Prusach Wschodnich, skąd udało mu się po roku uciec. W 1944 r. został zwerbowany do Związku Walki Zbrojnej i był dowódcą jego placówki w Zambrowie. Po wkroczeniu Armii Czerwonej musiał się ukrywać, był bowiem poszukiwany przez NKWD. W 1945 r. ożenił się i wyjechał na Ziemie Odzyskane, do Wrocławia. Tu ukończył Wyższą Szkołę Handlową, następnie wyjechał do Łomży, by po kilku latach wrócić do Wrocławia. Do czasu przejścia na emeryturę pracował jako główny księgowy w Centrali Handlowej Przemysłu Chemicznego „Chemia” oraz społecznie jako ławnik w sądzie powiatowym, a także w Związku Pracowniczych Ogródków Działkowych. Za swoją działalność w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej otrzymał wiele odznaczeń. Przez 10 lat był członkiem Klubu Seniora przy parafii Świętej Rodziny. Uczestniczył w licznych spotkaniach dzieląc się swoimi wspomnieniami z czasów młodości, brał udział w wycieczkach. Był człowiekiem wiary i gorącym patriotą pozostając do końca wierny swoim przekonaniom. Zmarł 31.08.2018 r. Pożegnała Go rodzina, grono przyjaciół oraz – salwą honorową –kompania reprezentacyjna Wojska Polskiego. (Źródło: tekst z dwumiesięcznika „U Świętej Rodziny”, nr 5 /126/)