WDOWISZEWSKA Helena z d. Walter (1899-1972) [5-5-9]

WDOWISZEWSKA Helena z d. Walter [5-5-9], urodzona 5.02.1899 r. w Sobiborze, w powiecie włodawskim, w województwie lubelskim. Córka Konstantego i Julii z Kwaśniewskich. W czasie I wojny światowej wraz z rodziną została wywieziona do Rosji, do Berdiańska nad Morzem Azowskim, gdzie przez 3 lata uczyła się w średniej szkole handlowej i zdała maturę. Tam też poznała swojego przyszłego męża Wincentego. Po uzyskaniu niepodległości i powrocie rodziny do Polski, 26.11.1922 r. odbył się ich ślub. Małżonkowie osiedlili się w Brześciu nad Bugiem, gdzie Wincenty pracował jako architekt i mieszkali tam do wybuchu II wojny światowej. W czasie, kiedy Wincenty walczył w kampanii wrześniowej, Helena – chroniąc siebie i dzieci przed niemieckim najeźdźcą z jednej strony a wkraczającymi wojskami radzieckimi z drugiej strony – opuściła Brześć i tułając się po wsiach wschodniej Polski zapewniła rodzinie przetrwanie. Po powrocie Wincentego z wojny rodzina Wdowiszewskich zamieszkała w Brańsku na Polesiu. W lutym 1946 r. Helena wraz z mężem i dziećmi (Andrzejem i Jolantą) przeniosła się do Wrocławia, gdzie mieszkała aż do śmierci. Była wielką miłośniczką sztuki i literatury. Przez prawie 50 lat małżeństwa wspierała swego męża nie tylko w wykonywaniu trudnej i odpowiedzialnej pracy architekta, ale i w jego działaniach twórczych jako artysty malarza. Zmarła 27.04.1972 r. (Źródło: Dorota Idzikowska-Nyc, wnuczka, 8.10.2014 r.)