BOJKO Tekla z d. Gudalewska (1876-1958) [5-1-8]

BOJKO Tekla z d. Gudalewska [5-1-8] urodzona 23.05.1876 r. we wsi Ejgule (obecnie dzielnica Kowna) na Litwie. Córka Jerzego i Karoliny z domu Chrulskiej. W roku 1896 wyszła za mąż za starszego o 12 lat Stanisława Bojkę – po ślubie zamieszkali w Kownie. Tekla prowadziła dom i wychowywała czterech synów i córkę. Stanisław pracował w Teatrze Miejskim w Kownie przy obsłudze dekoracji i sprzętu technicznego. Po wybuchu I wojny światowej Kowno zostało twierdzą, a rodzina ewakuowała się w głąb Rosji, do Woroneża. Tam, w 1917 r. zastała ją rewolucja październikowa, do walki w której włączyli się dwaj najstarsi synowie Bojków. Obaj zginęli. Córka – Stanisława oraz dwaj synowie – Józef i najmłodszy Alfons (późniejszy dziadek śp. księdza Krzysztofa Bojko) wrócili w 1918 r. do Kowna. Tragedii rodzinnej jednak nie było końca. Józef wyjechał do Polski, kilkakrotnie nawiązał z rodziną kontakt w okresie międzywojennym (z Warszawy) i słuch po nim zaginął. Jedyna córka Tekli, Stanisława, z powodu zawiedzionej miłości popełniła samobójstwo. Tak więc, ze wszystkich dzieci pozostał tylko najmłodszy, Alfons (1907-1981). Po śmierci męża w 1935 r. Tekla zamieszkała w Kownie z synem i synową Heleną z Mikuliczów-Radeckich. Prowadziła im dom i opiekowała się wnukami – Krystyną i Jerzym. W roku 1947 cała rodzina została repatriowana do Polski i osiedliła się na Sępolnie we Wrocławiu. Marzeniem Tekli było, aby wnuk Jerzy Bojko został księdzem. Stało się inaczej. Marzenie to spełnił prawnuk, syn Jerzego, Krzysztof Bojko, urodzony 5 lat po śmierci prababci (jest pochowany we wspólnym z nią grobie). Tekla zmarła 24.07.1958 r. (Źródło: wnuk – Jerzy Bojko, 14.03.2015 r.)