WITKIEWICZ Roman PRO MEMORIA ( 1886-1941) [11-1-21]

WITKIEWICZ Roman PRO MEMORIA [11-1-21], urodzony w 1886 r. w Stanisławowie. Absolwent i profesor Politechniki Lwowskiej. W 1915 r. obronił pracę doktorską pt. „Spalanie izobaryczne w motorze gazowym”, w 1917 r. habilitował się, a w 1921 r. objął kierownictwo Katedry Pomiarów Maszynowych (z Jego inicjatywy rozpoczęto budowę Laboratorium Maszynowego). W 1922 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1930 r. – profesorem zwyczajnym Politechniki Lwowskiej. Był członkiem czynnym Akademii Nauk Technicznych, autorem szeregu prac naukowych (m.in.: „Tarcie układu korbowego a działalność mechaniczna”, „Elastyczność kotła a cieplarki”, „Wytyczne i materiały do projektowania podkarpackich rurociągów gazu ziemnego”, „Bezkorbowe silniko-sprężarki a napędy pneumatyczne o wielkiej mocy”). Organizował kształcenie specjalistów inżynierii chemicznej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 r. był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki w Moskwie. Członek rady miejskiej sowieckiego Lwowa. Po zajęciu Lwowa przez Wehrmacht aresztowany przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem brigadeführera dr. Karla Eberharda Schöngartha. Wraz z Nim zabrano Jego sublokatora, woźnego Politechniki Lwowskiej, Józefa Wojtynę. Tejże nocy inna ekipa aresztowała prof. Edwarda Hamerskiego, brata żony prof. Witkiewicza, 43-letniego kierownika Katedry Chorób Zakaźnych Zwierząt Małych Akademii Medycyny Weterynaryjnej. W nocy z 3 na 4 lipca 1941 r. Roman WItkiewicz został rozstrzelany, bez sądu, w grupie 25 polskich profesorów na Wzgórzach Wuleckich. (Źródło: Andrzej Rumiński)