{"id":211,"date":"2018-02-16T06:18:39","date_gmt":"2018-02-16T05:18:39","guid":{"rendered":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/?p=211"},"modified":"2018-02-16T06:18:39","modified_gmt":"2018-02-16T05:18:39","slug":"bojko-krzysztof-jerzy-1963-2013-5-1-8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/?p=211","title":{"rendered":"BOJKO Krzysztof Jerzy (1963-2013) [5-1-8]"},"content":{"rendered":"

\"\"BOJKO Krzysztof Jerzy <\/strong>[5-1-8], urodzony 27.01.1963 r. we Wroc\u0142awiu. Ksi\u0105dz, kanonik, doktor, harcmistrz ZHR. Syn Jerzego Jacka Bojko i Romany z d. Kaczorowskiej. Ochrzczony 14.04.1963 r. w\u00a0ko\u015bciele pw. \u015awi\u0119tej Rodziny we Wroc\u0142awiu. W roku 1970 rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w szkole podstawowej nr\u00a045 we Wroc\u0142awiu przy ul. Krajewskiego 1, kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy\u0142 w r. 1978. W rodzinnej parafii w 1973 r. przyst\u0105pi\u0142 do I Komunii \u015awi\u0119tej i zosta\u0142 ministrantem (od 4 maja 1980 r. pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lektora); wst\u0105pi\u0142 do dru\u017cyny zuchowej, a w rok p\u00f3\u017aniej \u2013 do dru\u017cyny harcerskiej. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119powego w 27 WDH im. Mariana Langiewicza, potem przybocznego i dru\u017cynowego w 4 WDZ \u201eLe\u015bnych przyjaci\u00f3\u0142\u201d. Od 1979 r. instruktor harcerski i dru\u017cynowy 27 WDH, od 1981 dru\u017cynowy 72 WDH im. Andrzeja Romockiego (przysz\u0142ego szczepu i Hufca \u201eWigry\u201d). W 1980 r. wst\u0105pi\u0142 do oazowego Ruchu \u015awiat\u0142o-\u017bycie. W 1982 r. uko\u0144czy\u0142 II LO im. Piast\u00f3w \u015al\u0105skich we Wroc\u0142awiu przy ul. Rosenberg\u00f3w i z\u0142o\u017cy\u0142 podanie o przyj\u0119cie do\u00a0Metropolitalnego Wy\u017cszego Seminarium Duchownego we Wroc\u0142awiu. Realizuj\u0105c zadania stawiane na kolejnych etapach formacji seminaryjnej, przyj\u0105\u0142 str\u00f3j duchowny (8.12.1984 r.; bp Adam Dyczkowski), pos\u0142ug\u0119 lektoratu (28.02.1985 r.; bp J\u00f3zef Pazdur), pos\u0142ug\u0119 akolity (24.06.1986 r.; bp\u00a0Tadeusz Rybak), a tak\u017ce zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do grona kandydat\u00f3w do przyj\u0119cia \u015bwi\u0119ce\u0144 diakonatu i\u00a0prezbiteratu (31.10.1986 r.; bp A. Dyczkowski). 23.06.1987 r. z\u0142o\u017cy\u0142 publicznie wyznanie wiary oraz\u00a0przysi\u0119g\u0119 przed przyj\u0119ciem diakonatu. \u015awi\u0119cenia te otrzyma\u0142 przez pos\u0142ug\u0119 biskupa J. Pazdura w\u00a0Archikatedrze Wroc\u0142awskiej w uroczysto\u015b\u0107 Narodzin \u015bw. Jana Chrzciciela (24.06.1987 r.). Kontynuowa\u0142 formacj\u0119 seminaryjn\u0105 na roku sz\u00f3stym, studia zako\u0144czy\u0142 egzaminem \u201eex universa theologia\u201d 12.03.1988 r. Uchwa\u0142\u0105 Rady Profesorskiej MWSD we Wroc\u0142awiu z 14 marca tego\u017c roku otrzyma\u0142 absolutorium studi\u00f3w filozoficzno-teologicznych w zakresie Wy\u017cszego Seminarium Duchownego. 9.05.1988 r. obroni\u0142 z wynikiem bardzo dobry prac\u0119 magistersk\u0105 pt. \u201eUdzia\u0142 duchowie\u0144stwa katolickiego w polskim ruchu harcerskim 1911\u20131920\u201d, napisan\u0105 pod kierunkiem ks.\u00a0prof. dr. hab. Kazimierza Doli i ks. Dr. J\u00f3zefa Patera. Ca\u0142o\u015b\u0107 formacji seminaryjnej ukoronowa\u0142o przyj\u0119cie \u015bwi\u0119ce\u0144 prezbiteratu w Archikatedrze Wroc\u0142awskiej. Szafarzem tego sakramentu by\u0142 ks.\u00a0Henryk kard. Gulbinowicz. Nast\u0119pnego dnia neoprezbiter Krzysztof Bojko odprawi\u0142 Msz\u0119 \u015bw. prymicyjn\u0105 w rodzinnej parafii. W latach 1986\u20131988 wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 Krajowe Porozumienie Kr\u0119g\u00f3w Kleryckich przy Krajowym Duszpasterstwie Harcerskim jako jego przewodnicz\u0105cy. Podczas pobytu w\u00a0Seminarium pisa\u0142 artyku\u0142y do \u201eCzuwajmy\u201d pod pseudonimem Jerzego Mikulicza, zamieszczaj\u0105c tam szereg tekst\u00f3w na temat kapelan\u00f3w harcerskich, co \u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 z tematem jego pracy magisterskiej. By\u0142\u00a0autorem pierwszego powojennego podr\u0119cznika duszpasterza harcerskiego oraz licznych artyku\u0142\u00f3w w prasie harcerskiej: \u201eDrogowskazach\u201d, \u201ePobudce\u201d, \u201eRzodkiewce\u201d, \u201eKierunkowskazach\u201d i\u00a0\u201eInstruktorze\u201d. Kolejnym etapem w \u017cyciu Krzysztofa by\u0142a s\u0142u\u017cba kap\u0142a\u0144ska na wskazywanych plac\u00f3wkach duszpasterskich. Wsz\u0119dzie tam pos\u0142ugiwa\u0142 jako wikariusz i katecheta. W ka\u017cdym z tych miejsc pr\u0119\u017cnie rozwija\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 harcersk\u0105. Po \u015bwi\u0119ceniach prezbiteratu pracowa\u0142 jako wikariusz w\u00a0Wa\u0142brzychu, w parafii pw. \u015awi\u0119tych Anio\u0142\u00f3w Str\u00f3\u017c\u00f3w. Rozpocz\u0105\u0142 tam prac\u0119 jako wikariusz i\u00a0jednocze\u015bnie Rejonowy Duszpasterz Harcerski. W tym samym czasie rozpocz\u0105\u0142 studia licencjackie na\u00a0Papieskim Wydziale Teologicznym we Wroc\u0142awiu na specjalizacji Historia Ko\u015bcio\u0142a. Tytu\u0142 licencjata \u015bwi\u0119tej teologii otrzyma\u0142 29.10.1991 r. po egzaminie zdanym z not\u0105 velde bene<\/em>. W listopadzie 1988 r. za\u0142o\u017cy\u0142 przy parafii dru\u017cyn\u0119, kt\u00f3ra w momencie powstania ZHR wraz z nim wst\u0105pi\u0142a do organizacji. Zweryfikowany w stopniu podharcmistrza w roku 1990 otrzyma\u0142 stopie\u0144 harcmistrza. We wrze\u015bniu 1989 r. zosta\u0142 Komendantem Szczepu, a nast\u0119pnie Komendantem Zwi\u0105zku Dru\u017cyn M\u0119skich ZHR \u201eWADMAL\u201d w Wa\u0142brzychu. Po zmianie struktury ko\u015bcielnej w r. 1992 zosta\u0142 mianowany Diecezjalnym Duszpasterzem Harcerskim Diecezji Legnickiej. W tym czasie kontynuowa\u0142 studia na wcze\u015bniej podj\u0119tej specjalizacji. We wrze\u015bniu 1993 r. zosta\u0142 mianowany Kapelanem Zespo\u0142u G\u0142\u00f3wnej Kwatery Harcerzy ZHR. W tym czasie zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem Rady Krajowej Duszpasterstwa Harcerskiego przy ks.\u00a0biskupie Kazimierzu G\u00f3rnym. Na III Walnym Zje\u017adzie by\u0142 wybrany do Rady Naczelnej ZHR oraz powo\u0142any przez Przewodnicz\u0105cego ZHR na szefa Wydzia\u0142u Duszpasterskiego i przewodnicz\u0105cego Zwi\u0105zkowej Rady Duszpasterskiej. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem Komisji Statutowej (cho\u0107 tu w\u0142a\u015bciwie tylko nominalnie) i cz\u0142onkiem Komisji Instruktorskiej Dolno\u015bl\u0105skiej Chor\u0105gwi Harcerzy. W czerwcu 1994 r. przeniesiono go do parafii pw. \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a w Polkowicach, a po roku otrzyma\u0142 skierowanie do parafii pw. \u015bw. Jana Chrzciciela w Zgorzelcu. Przebywa\u0142 tam przez kolejny rok organizuj\u0105c dru\u017cyn\u0119 harcersk\u0105 przy parafii. Na IV Zje\u017adzie ZHR wycofa\u0142 si\u0119 z pracy we w\u0142adzach naczelnych. By\u0142o to w lutym 1995 r. W czerwcu 1996 r. przeniesiony zosta\u0142 do Legnicy, do parafii pw. Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego. W styczniu 1997 r. na Papieskim Wydziale Teologicznym obroni\u0142 prac\u0119 doktorsk\u0105 z Historii Ko\u015bcio\u0142a pt.\u00a0\u201eDzia\u0142alno\u015b\u0107 duchowie\u0144stwa katolickiego w Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego w latach 1921\u20131939\u201d. W\u00a0czerwcu 1997 r. kierowa\u0142 Bia\u0142\u0105 S\u0142u\u017cb\u0105 w Legnicy jako jej komendant z ramienia Biskupa Legnickiego. Latem 1997 r. zorganizowa\u0142 w Legnicy m\u0119sk\u0105 7 LDH \u201eKrzy\u017cowcy\u201d i sprawowa\u0142 opiek\u0119 nad dru\u017cyn\u0105 \u017ce\u0144sk\u0105 3 LDH \u201eFiat\u201d. Kierowa\u0142 tym \u015brodowiskiem przez kolejnych pi\u0119\u0107 lat. W czerwcu 1999 r. wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 Dolno\u015bl\u0105ski Hufiec Harcerzy \u201eZach\u00f3d\u201d obejmuj\u0105cy swym zasi\u0119giem \u015brodowiska w Jeleniej G\u00f3rze, Wa\u0142brzychu, \u015awiebodzicach, Strzegomiu, Legnicy i G\u0142ogowie, i sta\u0142 na jego czele jako Komendant. Bra\u0142 udzia\u0142 w Bia\u0142ej S\u0142u\u017cbie w 1999 r. w Warszawie i \u0141odzi wraz z harcerzami ze swego Hufca. Organizowa\u0142 wyjazd Hufca na Zlot Jubileuszowy ZHR, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kapelana gniazda zlotowego. Na pro\u015bb\u0119 biskupa Tadeusza Rybaka, troszcz\u0105c si\u0119 o miejsce pami\u0119ci \u2013 by\u0142y ob\u00f3z koncentracyjny \u201eGross Rosen\u201d w Rogo\u017anicy \u2013 organizowa\u0142 na jego terenie w kolejnych latach (1999\u20132013) zloty Hufca. Przygotowywa\u0142 tak\u017ce wyprawy zagraniczne Hufca na Litw\u0119 (Kowno, Wilno), Ukrain\u0119 (Lw\u00f3w, Drohobycz), gdzie spotyka\u0142 si\u0119 z miejscowymi \u015brodowiskami harcerskimi. W tym czasie prowadzi\u0142 obozy letnie \u015brodowiska legnickiego oraz organizowa\u0142 w Hufcu kursy dru\u017cynowych i\u00a0instruktorskie. Wchodzi\u0142 w sk\u0142ad Komendy Chor\u0105gwi Dolno\u015bl\u0105skiej Harcerzy, by\u0142 cz\u0142onkiem Komisji Instruktorskiej, Kapitu\u0142y HO i HR przy Hufcu. W zwi\u0105zku z rozwojem ilo\u015bciowym Hufca w 2001 r. dosz\u0142o do od\u0142\u0105czenia \u015brodowiska jeleniog\u00f3rskiego i stworzenia samodzielnego Zwi\u0105zku Dru\u017cyn. W roku 2000 rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w Hufcu kampania Bohater zwi\u0105zana z osob\u0105 b\u0142. ks. phm. Stefana Wincentego Frelichowskiego, za kt\u00f3r\u0105 ks. Bojko by\u0142 odpowiedzialny. Zosta\u0142a ona zako\u0144czona 1.09.2002 r. podczas IV Zlotu Hufca, gdy Hufiec otrzyma\u0142 Sztandar z r\u0105k Komendanta Chor\u0105gwi. Sztandar zosta\u0142 pob\u0142ogos\u0142awiony przez papie\u017ca Jana Paw\u0142a II w Rzymie 9.03.2002 r. podczas Narodowej Pielgrzymki Polak\u00f3w, w kt\u00f3rej wzi\u0119li udzia\u0142 Harcerze z Hufca. Pielgrzymka harcerska zorganizowana przez ks.\u00a0K.\u00a0Bojko \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z pielgrzymk\u0105 narodow\u0105 z okazji 10-lecia zmian w strukturach eklezjalnych w\u00a0Polsce. Podczas uroczystej celebry pod przewodnictwem Prymasa Polski w Bazylice \u015bw. Piotra na\u00a0Watykanie, harcerze z Dolnego \u015al\u0105ska podejmowali s\u0142u\u017cb\u0119 liturgiczn\u0105. W tym czasie dosz\u0142o do\u00a0zmiany nazwy Hufca \u201eZach\u00f3d\u201d na Hufiec \u201eGniazdo\u201d. We wrze\u015bniu 2001 roku ks. Bojko zrezygnowa\u0142 z funkcji hufcowego i obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 zast\u0119pcy oraz kapelana Hufca. Decyzja podyktowana by\u0142a wieloma obowi\u0105zkami parafialnymi. Wchodzi\u0142 w tym czasie r\u00f3wnie\u017c w sk\u0142ad Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej, jako odpowiedzialny za harcerstwo w diecezji. W tym czasie tak\u017ce rozwija\u0142 prac\u0119 naukow\u0105 na polu dziej\u00f3w polskiej mniejszo\u015bci narodowej w pa\u0144stwie litewskim w latach 1918\u20131945. Pisa\u0142 na ten temat szereg artyku\u0142\u00f3w w prasie naukowej i kresowej. A podsumowaniem tego sta\u0142o si\u0119 przygotowanie publikacji \u201eDzia\u0142alno\u015b\u0107 polskiego harcerstwa na terenie Litwy w latach 1918\u20131945\u201d. W czerwcu 2002 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem w parafii pw. Przemienienia Pa\u0144skiego w Bia\u0142ej (dekanat Chojn\u00f3w, 20\u00a0km na zach\u00f3d od Legnicy). Za\u0142o\u017cy\u0142 tam kolejne dru\u017cyny harcerskie: m\u0119sk\u0105 \u201eBia\u0142e Or\u0142y\u201d i \u017ce\u0144sk\u0105 \u201eBia\u0142a\u00a0Polana\u201d. By\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 Papieskiego Wydzia\u0142u Teologicznego, duszpasterzem Nauczycieli, Sybirak\u00f3w i Dawnych Mieszka\u0144c\u00f3w Ziem Wschodnich. Jako wieloletni instruktor harcerski pos\u0142ugiwa\u0142 jako kapelan naczelny ZHR oraz kapelan Okr\u0119gu Dolno\u015bl\u0105skiego ZHR. Pe\u0142ni\u0142 r\u00f3wnie\u017c funkcj\u0119 Komendanta Hufca \u201eGniazdo\u201d. Zaanga\u017cowany w prac\u0119 z dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105, wspiera\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji kresowych. Pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 diecezjalnego kapelana Kresowian i Sybirak\u00f3w. W sierpniu 2002 r. wraz ze swoimi harcerzami bra\u0142 udzia\u0142 w kolejnej Bia\u0142ej S\u0142u\u017cbie w Krakowie. Pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105 w parafii Bia\u0142a \u0142\u0105czy\u0142 z prac\u0105 katechety oraz diecezjalnego kapelana Kresowian i Sybirak\u00f3w. W swojej dzia\u0142alno\u015bci wiele czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142 popularyzacji kultury i historii dawnych kres\u00f3w II Rzeczypospolitej. Wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 i rozwija\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 organizacji kresowych. Szczeg\u00f3lnym dzie\u0142em s\u0105 \u201eWrze\u015bniowe Kresowiana\u201d, a tak\u017ce dzia\u0142ania podejmowane w Stowarzyszeniu \u201eKresy \u2013 Przesz\u0142o\u015b\u0107 i Przysz\u0142o\u015b\u0107\u201d. Ks.\u00a0Bojko by\u0142 m.in. kapelanem TML i Kres\u00f3w Po\u0142udniowo-Wschodnich oraz Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Wilna i Ziemi Wile\u0144skiej, a tak\u017ce wielu innych organizacji kresowych. W roku 2009, na wniosek Towarzystwa Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Wilna i Ziemi Wile\u0144skiej, odznaczony zosta\u0142 przez Prezydenta RP \u2013 pana Lecha Kaczy\u0144skiego \u2013 Z\u0142otym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Ponadto przyznano mu Krzy\u017c Honorowy ZHR \u201eSemper Fidelis\u201d (15.08.2013 r.). Biskup Polowy WP przyzna\u0142 pierwszemu Kapelanowi Naczelnemu ZHR Medal B\u0142ogos\u0142awionego ks. Jerzego Popie\u0142uszki, kt\u00f3ry przyznawany jest osobom duchownym i \u015bwieckim, kt\u00f3re na wz\u00f3r ks. Jerzego s\u0142u\u017c\u0105 prawdzie, mi\u0142o\u015bci i przebaczeniu. Ksi\u0105dz Bojko nigdy nie ukrywa\u0142 pasji do historii i Kres\u00f3w Wschodnich. Napisa\u0142 kilka ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re z sukcesem opublikowa\u0142. Dzi\u0119ki jego zaanga\u017cowaniu zacz\u0119\u0142a by\u0107 szerzej znana posta\u0107 b\u0142. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. Najcz\u0119\u015bciej, w swojej tw\u00f3rczej pracy opisywa\u0142 podr\u00f3\u017ce do r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w, skupiaj\u0105c si\u0119 na relacjach z\u00a0innymi lud\u017ami. Wielokrotnie zaznacza\u0142, \u017ce podr\u00f3\u017ce te s\u0105 dla niego pielgrzymkami, a tak\u017ce okazj\u0105 do\u00a0poszukiwania wiary i sensu istnienia. Napisa\u0142 m.in. ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eMoje podr\u00f3\u017ce w przesz\u0142o\u015b\u0107\u201d (wyd. Bia\u0142a 2005). Ksi\u0105\u017cka sk\u0142ada si\u0119 z 9 rozdzia\u0142\u00f3w: 1 \u2013 \u201eNa tropach V Ewangelii \u2013 Pielgrzymka kap\u0142a\u0144ska do Ziemi \u015awi\u0119tej\u201d; 2 \u2013 \u201ePielgrzymka Harcerska do Krzeszowa w 1998 r.\u201d; 3 \u2013 \u201eLitwo, Ojczyzno moja\u201d; 4 \u2013 \u201eWyprawa do Lwowa i Drohobycza;\u201d 5 \u2013 \u201eSpotkanie z przesz\u0142o\u015bci\u0105 (Jezioro Wigry, Sejny, Wilno, Troki, Kowno, Wysoki Dw\u00f3r, \u0141opia)\u201d; 6 \u2013 \u201ePielgrzymka do Rzymu\u201d; 7 \u2013 \u201eWyprawa do korzeni (Polana, Buczacz, Lw\u00f3w, Jaz\u0142owiec)\u201d; 8 \u2013 \u201eW\u0119dr\u00f3wka \u015bladami b\u0142. Stefana Wincentego Frelichowskiego\u201d; 9 \u2013 \u201eCmentarz Orl\u0105t Lwowskich\u201d.<\/p>\n

Ksi\u0105dz Krzysztof Bojko zmar\u0142 10.11.2013 r. Zosta\u0142 pochowany w przeddzie\u0144 wspomnienia Matki Bo\u017cej Ostrobramskiej, patronki ukochanego przez niego Wilna. Kap\u0142ana \u017cegnali przedstawiciele wszystkich grup, kt\u00f3rym po\u015bwi\u0119ci\u0142 swoje \u017cycie. Pocz\u0105wszy od mieszka\u0144c\u00f3w poszczeg\u00f3lnych parafii, w kt\u00f3rych pracowa\u0142, przez cz\u0142onk\u00f3w ZHR, ZHP, Zwi\u0105zku Sybirak\u00f3w, Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej, a tak\u017ce chojnowskich szk\u00f3\u0142. \u0141\u0105cznie by\u0142o to kilkaset os\u00f3b. Eucharysti\u0119 koncelebrowa\u0142o ponad 100 kap\u0142an\u00f3w. Dzi\u0119ki kilkudziesi\u0119ciu przyby\u0142ym harcerzom nie zabrak\u0142o harcerskich akcent\u00f3w \u2013 jak przepi\u0119knie odegranej na tr\u0105bce pie\u015bni \u201eP\u0142onie ognisko…\u201d czy te\u017c od\u015bpiewanej harcerskiej modlitwy \u201eO Panie Bo\u017ce, Ojcze nasz, w opiece swej nas miej…\u201d. (\u0179r\u00f3d\u0142o: rodzina; ks. phm dr Mariusz Majewski HR i phm. Krzysztof Szpala HR, dokumenty Archiwum Legnickiej Kurii Biskupiej oraz Archiwum Okr\u0119gu Dolno\u015bl\u0105skiego ZHR \u2013 15.11.2013 r., Andrzej Rumi\u0144ski)<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

BOJKO Krzysztof Jerzy [5-1-8], urodzony 27.01.1963 r. we Wroc\u0142awiu. Ksi\u0105dz, kanonik, doktor, harcmistrz ZHR. Syn Jerzego Jacka Bojko i Romany z d. Kaczorowskiej. Ochrzczony 14.04.1963 r. w\u00a0ko\u015bciele pw. \u015awi\u0119tej Rodziny we Wroc\u0142awiu. W roku 1970 rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w szkole podstawowej nr\u00a045 we Wroc\u0142awiu przy ul. Krajewskiego 1, kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy\u0142 w …<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/211"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=211"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/211\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":213,"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/211\/revisions\/213"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=211"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=211"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cmentarz.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=211"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}